نیم خط وحید

علی افشاری

دختر: تو لباست هستی!

پسر: تو غریزه ات هستی!

فکر می‌کنند خصلت و ذات که می‌گویند همین‌هاست. فکر می‌کنند یک “من آدمی‌ام” بگذارند اول کارهای مسخره و بی‌ادبانه‌شان خاص بودن‌شان را می‌رساند. به این آدم‌ها نمی‌شود ایراد گرفت که چرا فلان روز ریدی به شخصیت من؟ سریع جواب دارند که “من؟ من آدمی‌ام که کلن می‌رینم.”

بعد از دوماه زندگی در غربت چند روزی است که متوجه شده‌ام علاوه بر چهل و چهار کیلوگرم بار مجازی که در دو چمدان آوردم چمدان سومی هم دارم که برای آوردنش جریمه‌ی اضافه بار نداده‌ام، چمدانی به وزن بیست و دو کیلوگرم مملو از ترس…

در حالی که اخباری از حضور هواداران جنبش سبز در محل بازی ایران و برزیل در ابوظبی به گوش می‌رسید، و از چند روز پیش از بازی در شبکه‌های اجتماعی و سایت‌های اشتراکی دعوت به حضور در این بازی با نمادهای سبز شده بود، در اقدامی عجیب تلویزیون ایران بازی را از چشم دوربین مخالف یا دوربین روبروی جایگاه به روی آنتن برد.

اگر تو مخالف اعدام هستی، حتما استدلالی برای این مخالفت داری (اینجا قضایایی مثل «اعدام نفرت‌انگیز است» را می‌گذاریم پشت در و حرف دودوتا چهارتا می‌زنیم). حالا نکته‌ی مهم این است، توی مخالف اعدام ادعا می‌کنی که «اعدام بد است چون …». این یعنی تو یک حساب ِ اگر-آنگاه چیده‌ای که نشان بدهی اعدام نباید انجام شود. این حساب را حالا از دیدگاه ابطال‌پذیری نگاه کنیم. مثلا اگر کسی می‌گوید «اعدام بد است چون باعث کاهش جنایت نمی‌شود» ازش بخواهیم جمله‌اش را اینطور بگوید «اگر کسی نشان بدهد که اعدام گاهی باعث کاهش جنایت می‌شود من هم می‌پذیرم که اعدام گاهی خوب است». همین قضیه برای طرف مقابل جاری است، یعنی اگر کسی می‌گوید «اعدام خوب است چون اگر نباشد فساد زمین را برمی‌دارد» ازش بخواهیم جمله‌اش را اینطور بازنویسی کند «من می‌پذیرم که اعدام لزوما امر لازمی نیست اگر جوامعی باشد که در آنها کسی اعدام نمی‌شود اما فساد در این جوامع کمتر از جاهای دیگری است که در آنها کسانی اعدام می‌شوند».

فکر می‌کنند خصلت و ذات که می‌گویند همین‌هاست. فکر می‌کنند یک “من آدمی‌ام” بگذارند اول کارهای مسخره و بی‌ادبانه‌شان خاص بودن‌شان را می‌رساند. به این آدم‌ها نمی‌شود ایراد گرفت که چرا فلان روز ریدی به شخصیت من؟ سریع جواب دارند که “من؟ من آدمی‌ام که کلن می‌رینم.”

بعد از دوماه زندگی در غربت چند روزی است که متوجه شده‌ام علاوه بر چهل و چهار کیلوگرم بار مجازی که در دو چمدان آوردم چمدان سومی هم دارم که برای آوردنش جریمه‌ی اضافه بار نداده‌ام، چمدانی به وزن بیست و دو کیلوگرم مملو از ترس…

در حالی که اخباری از حضور هواداران جنبش سبز در محل بازی ایران و برزیل در ابوظبی به گوش می‌رسید، و از چند روز پیش از بازی در شبکه‌های اجتماعی و سایت‌های اشتراکی دعوت به حضور در این بازی با نمادهای سبز شده بود، در اقدامی عجیب تلویزیون ایران بازی را از چشم دوربین مخالف یا دوربین روبروی جایگاه به روی آنتن برد.

اگر تو مخالف اعدام هستی، حتما استدلالی برای این مخالفت داری (اینجا قضایایی مثل «اعدام نفرت‌انگیز است» را می‌گذاریم پشت در و حرف دودوتا چهارتا می‌زنیم). حالا نکته‌ی مهم این است، توی مخالف اعدام ادعا می‌کنی که «اعدام بد است چون …». این یعنی تو یک حساب ِ اگر-آنگاه چیده‌ای که نشان بدهی اعدام نباید انجام شود. این حساب را حالا از دیدگاه ابطال‌پذیری نگاه کنیم. مثلا اگر کسی می‌گوید «اعدام بد است چون باعث کاهش جنایت نمی‌شود» ازش بخواهیم جمله‌اش را اینطور بگوید «اگر کسی نشان بدهد که اعدام گاهی باعث کاهش جنایت می‌شود من هم می‌پذیرم که اعدام گاهی خوب است». همین قضیه برای طرف مقابل جاری است، یعنی اگر کسی می‌گوید «اعدام خوب است چون اگر نباشد فساد زمین را برمی‌دارد» ازش بخواهیم جمله‌اش را اینطور بازنویسی کند «من می‌پذیرم که اعدام لزوما امر لازمی نیست اگر جوامعی باشد که در آنها کسی اعدام نمی‌شود اما فساد در این جوامع کمتر از جاهای دیگری است که در آنها کسانی اعدام می‌شوند».

فکر می‌کنند خصلت و ذات که می‌گویند همین‌هاست. فکر می‌کنند یک “من آدمی‌ام” بگذارند اول کارهای مسخره و بی‌ادبانه‌شان خاص بودن‌شان را می‌رساند. به این آدم‌ها نمی‌شود ایراد گرفت که چرا فلان روز ریدی به شخصیت من؟ سریع جواب دارند که “من؟ من آدمی‌ام که کلن می‌رینم.”

بعد از دوماه زندگی در غربت چند روزی است که متوجه شده‌ام علاوه بر چهل و چهار کیلوگرم بار مجازی که در دو چمدان آوردم چمدان سومی هم دارم که برای آوردنش جریمه‌ی اضافه بار نداده‌ام، چمدانی به وزن بیست و دو کیلوگرم مملو از ترس…

در حالی که اخباری از حضور هواداران جنبش سبز در محل بازی ایران و برزیل در ابوظبی به گوش می‌رسید، و از چند روز پیش از بازی در شبکه‌های اجتماعی و سایت‌های اشتراکی دعوت به حضور در این بازی با نمادهای سبز شده بود، در اقدامی عجیب تلویزیون ایران بازی را از چشم دوربین مخالف یا دوربین روبروی جایگاه به روی آنتن برد.

نشانه شناسی و شکلک شناسی یک تظاهرات فرمایشی

مهدی جامی

مطلب طنز سید علی میرفتاخ درباره بیانیه جواد شمقدری