نیم خط وحید

مرده شور آن اندیشمندان وهنر مندان و نویسندگان اروپایی را ببرد که سبک رمانتیسم را باب کردند که سمبلش شد جوانی غمگین که نمی خندد، لاغر و رنگ پریده است با موهای بلند، سرفه می کند و آه می کشد. می گفتند که در آن زمان تمامی جوانهای اروپا این شکلی بودند وهمه قهرمانان داستانها هم که از سل می مردند!
اثرات این سبک مزخرف بدجوری اینجا دیده می شه.حالم بهم میخورد از این جماعت افسرده که ضعف روحشان را با ادبیات و سیاست و وضع اقتصاد جهان و ایران و مشکلاتش به هم گره می زنند و بابت افسردگی شان هم انگار یک چیزی از همه مردم طلبکارن و اگر هم لطف کرده و در جمع ظاهر شوند با تمام نشانه ها می آیند که یعنی شما چطور با این وضع شادی می کنید؟!!
اخه لامصبا اگه هدایت هم افسرده بود عوضش تو همون زندگی فاجعه یه سری شاهکار به زبان فارسی اضافه کرد که می شه تا آخر دنیا باشون افه در کرد
شما چه غلطی می کنید با این چس ناله هاتون ؟

اغلب دستگاه‌هایی که در پایان سال، ظرفیت متهم شدن به کم‌کاری را دارند، در ماه‌های پایانی سال بودجه‌ای خود به ویژه شش ماهه دوم، اقدام به برگزاری همایش‌ها، سمینارها و کنگره‌هایی می‌کنند که هم هزینه‌ کلانی بر دوش این سازمان‌ها می‌گذارد و هم با قالب‌های دهان‌پرکن و پرطمطراق، چنین می‌نمایند که این دستگاه‌ها به شدت در حال فعالیت و صرف درست بودجه در راه‌های معقول و منطقی هستند.

گاهی به نظر می‌رسد که همه تلاش‌های کسانی که همه عمر خود را صرف تحقیق و پیدا کردن راه‌هایی برای درمان و توان‌بخشی بیماران می‌کنند با فشار بر یک دکمه ناقابل بمب با کنترل راه دور بر باد فنا می‌رود که همه آنچه که ما می‌کنیم در میان دود و آتش و خون انسان‌هایی که چون برگ به خاک می‌افتند گم می‌شود، هیچ می‌شود و درد برذره ذره وجود آنها که مانده‌اند سیطره می‌یابد. اما باز وقتی که به تاریخ می‌نگرم راه دیگری جز از آموختن و یادگیری علم برای نجات بشر نمی‌بینم. علم شریف است و دشمن حماقت، جهالت و خرافه. علم به آدمی شهامت می‌بخشد و آزادی.

پدیده “درد” پدیده پیچیده‌ای است که هیچکس به درستی نمی‌تواند آنرا به لحاظ علمی تعریف کند دردها و آلام روحی به وضوح بسیار بستگی به آن دارند که چه در ذهن شخص می‌گذرند و از اینرو با حرف زدن، دیدار دوستی که درد او را بفهمد، میزان درد و رنج روحی می‌تواند کاهش یابد و یا برعکس در شرایطی افزایش یابد. اما نکته جالب توجه ایجاست که دردهای جسمی هم در ارتباط با روحیه و قوای روحی شخص می‌توانند کمتر و یا بیشتر احساس شوند. مثلاً شبیه این جمله را خیلی شنیده و یا تجربه کرده‌ایم که در اثر مثلاً ترس طرف درد پا را به کل فراموش کرد و شروع به دویدن کرد. درد یک احساس است و این احساس در مغز پردازش می‌شود و بوجود می‌آید.

و اما مقاله‌ای که می‌خواهم در باره‌اش بنویسم نکته‌ای را ثابت کرده است که چندان جدید نیست ولی از زاویه جدیدی به مسئله نگاه کرده شده و راه را برای نحوه جدیدی از کنترل دردهای مزمن فیزیکی باز می‌کند.

دشمن ِدشمن من، دوست من است، قاعده‌ای است که بسیاری به آن اعتقاد دارند. من آنرا نه به این صورت کلّی ولی به شکلی محدود می‌پذیرم. کسی که با او نقاط مشترک اندکی داری نمی‌تواند دوست تو باشد ولی اگر با دشمن تو دشمنی بورزد، می‌توانی در جهت پیروزی بر دشمن خود یا در امان ماندن از شرّش، ارتباطی محدود و مهارشده با او داشته باشی؛ امّا آنچه نوشتم معادله‌ای ریاضی نیست که اگر منفی در منفی بشود مثبت، پس مثبت در منفی هم می‌شود منفی!

اگر کسانی به هر دلیل از« جمهوری اسلامی» بدشان می‌آید و بر خلاف آنچه در عنوان نوشتم می‌اندیشند و امروز برای فلسطینیان قدمی برنمی‌دارند و قلمی نمی‌زنند، لابد اگر در گذشته بودیم به نسل‌کشی مسلمانان در بوسنی و آپارتاید هم اعتراض نمی‌کردند، چرا که جمهوری اسلامی در همان زمان از آنان حمایت کرد ولی بسیاری از کشورهای مدّعی آزادی سکوت کرده بودند؛ امّا ایران پای حرف خود ایستاد و تاوانش را هم داد. ایا اینان حاضرند چنین ذلّتی را بپذیرند؟

ویندوز هفت، بدون شک بسیار کمتر از ویستا از منابع سیستمی همچون CPU و RAM استفاده می کند و بخش زیادی از قدرت آنها را در اختیار نرم افزارهای دیگر قرار می دهد.

همانگونه که قبلاً هم وعده داده شده بود، مایکروسافت تمام تلاش خود را بکار گرفته است تا زمانهای پرت سیستم عامل (مانند زمان لود شدن، زمان خاموش شدن، زمان برگشت از Standby و…) را کاهش دهد. بهبود یافتن این زمانها در نسخه بتایی که به تازگی عرضه شده است، به روشنی مشهود می باشد.