نیم خط وحید

تصور کنید که بیماری سختی به کشور شما حمله کرده است و اگر کاری صورت نگیرد دکترها تخمین می‌زنند که 600 نفر در اثر بیماری خواهند مرد. دو گزینه وجود دارد که با این بیماری مبارزه شود. بر اساس محاسبات و تخمینات درست علمی نتایج زیر در اثر برگزیدن هر یک از آن گزینه‌ها پیش خواهد آمد:

اگر گزینه “الف” انتخاب شود، 200 نفر نجات پیدا خواهند کرد.

اگر گزینه “ب” انتخاب شود با احتمال 33٪ همه‌ی 600 نفر نجات خواهند یافت ولی با احتمال 66٪ هیچکس نجات نخواهد یافت.

شما کدام گزینه را انتخاب خواهید کرد
حال فرض کنید که به جای نتایج فوق به شما می‌گویند که نتایج زیر حاصل انتخاب هریک از گزینه‌های مورد نظر می‌باشد:

اگر گزینه ”الف” انتخاب شود 400 نفر خواهند مرد.

اگر گزینه “ب” انتخاب شود با احتمال 33٪ هیچکس نخواهد مرد و با احتمال 66٪ 600 نفر خواهند مرد.

حال کدام گزینه را انتخاب می‌کنید؟

رابرت فیسک: برای هردو طرف خوب است که در این قضیه اخیر این موضوع را به خاطر داشته باشند. حماس حزب الله نیست. بیت المقدس، بیروت نیست. و سربازان اسرائیلی نمی توانند انتقام شکست سال 2006 خود را با حمله به غزه از حماس بگیرند – و نه حتی خانم لیونی تصور نکند که این حمله به او در انتخابات اسرائیل کمکی خواهد کرد.

در حیاط دانشکده می چرخم، روشنفکرتر ها، سیگار به دست گپ می زنند. ظاهر و پوشش جوان تر ها، مقوله بندی شان را آسان می کند، انگار دیگر طبقه نیست که تفکیک می کند افراد را، رنگ هاست و اشکال و تنگی و گشادی لباس و آرایش مو و صورت. آنها که رنگ دارند و آنها که فاقد رنگ اند. آنها که لاک بر ناخن دارند و آنها که ندارند، آنها که مغایرت دارند و آنها که ندارند. آنها که… دارند و آنان که… ندارند. البته باز انگار دارا هایند و ندارها. به هر حال ظاهر مهم است و حفظ آن.
کسی درس می گوید. از روی جزوه دست نویس اش که برگ هایش زرد و رنگ و رو رفته است و چسب اش ناچسب، آخر «حرف مرد یکی است.» بنابراین نظریه ها هم یکی است. روش های تحقیق هم یکی است. روش های تدریس هم یکی است، مو لای درزشان نمی رود. از راهرویی می گذرم و می شنوم… هم اوست که دارد… بله، استاد است که دارد دیکته می گوید… «نقطه سر خط»، بچه ها به خط ، بچه باید گوش اش تیز باشد و انگشت اش تند، خوب گوش کند خوب هم دیکته بنویسد. دیکته درس مفیدی است که از دوران ابتدایی و دبیرستان به ارث به دانشگاه می رسد. استادمان مغرور است چون داناست و کسی از او داناتر نیست

خالد مشعل رییس دفتر حماس سه سال پیش در ایران: «خالد مشعل در پاسخ به این پرسش که در صورت تعرض احتمالی اسرائیل به ایران چه خواهید کرد، پاسخ داد: برای شما دعا خواهیم کرد، هراس نداشته باشید. ایران قادر است با قوت و قدرتمند از خود دفاع کند. امت اسلامی در رویارویی با دشمنان یک پیکر واحد است. در این هنگام، دبیر انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران که در کنار مشعل نشسته بود، گفت: ما از طرف دانشجویان ایرانی می گوییم اسرائیل هیچ وقت چنین غلطی نمی تواند بکند و اگر چنین غلطی بکند کل اسرائیل را منهدم می کنیم. خالد مشعل با خنده گفت: ولی اگر اسرائیل را منهدم کنید آن را بر سر ما خراب خواهید کرد.»

در عین حال که هر سه را از رفیقان صمیمیش می‌داند ولی شهید ثالث و شاملو را روشنفکر می‌داند نه آنها را

خوشم می آید از ادمهایی که رویشان هم زیاد است. گفتند طرح تحول اقتصادی ارائه می دهیم. ملت پول یارانه های دولتی را بر انرژی نقدی بگیرند، ما هم یارانه را برداریم. می شود یکجور عدالت توزیعی!

گفتند این پول از کجا می آید. گفتند اول از پول نفت. سراشیبی قیمت نفت باعث شد بگویند از مالیات بر انرژی. و نگفتند که این مالیات بر انرژی مگر جایی پرداخت می شود.

پول نفت پایین و پایین تر آمد. حالا قرار شده یارانه را نقدی ندهند. یارانه انرژی را بر دارند و اثرات تورمی را بکاهند. خب خدا خیرتان بدهد. دولتهای قبلی به طور مرتب سالانه همین افزایش را داشتند. تورم هم کنترل شده بود. با یک شیبی که به مردم فشار نیاورد هم بالا می رفت. اینکه یک شبه یارانه بردارید که تورم پیش بینی نشده دارد. بعد چرا اینهمه خرج فرم های بینوایی کردید که ملت باید پر می کردند؟

مام خمینی: شما کی باشید؟
مرد موقرمز: من همون کسی هستم که شما داشتی نفرینش می کردی، هر روز هر روز کلی ‏فقط بخاطر نفرین های شما دارن ما رو عذاب می دن، اومدم خدمتت توضیحات بدم.‏

امام خمینی: ما اصلا شما را نمی شناسیم، چه برسد که نفرین کرده باشیم، شما کی باشین؟
مرد موقرمز: ما شیطان رجیم هستیم( سیگار برگی در می آورد) می شه یه سیگار دود کنیم؟

امام خمینی: خدا لعنتت کنه، ای شیطان رجیم! اینجا آمدی چکار؟ اینجا سیگار ممنوعه…‏
شیطان رجیم: اومدم معامله کنم، یه معامله خوب…. هم به نفع من، هم به نفع شما…( سیگارش ‏را له می کند و می اندازد دور.)‏