نیم خط وحید

مقصر حماس است که مردم غزه را گروگان گرفته است؛ مشتی مرتجع جنایتکار که خود با پول و سلاح اسراییلی 20 سال پیش در مقابله با سازمان آزادیبخش فلسطین رشد کردند و برایشان جان مردم در غزه تنها ارزشی که دارد این است که هر چه کشته بیشتر، حماس برنده تر. اکنون که اسراییل وارد غزه شده، همه شان سوراخ موش را جسته اند و یا از ویلایشان در دمشق رجز می خوانند. همان هایی که همین سه روز پیش شعار می دادند که غزه را به گورستان سربازان اسراییلی تبدیل می کنیم، اکنون همه دست به دامن مصر و دیگر میانجی گران شده اند که جلوی اسراییل را بگیرید. همان هایی که اگر در فلسطین به قدرت برسند، حکومت طالبانی خواهیم داشت با دردسر های پس از آن. همان هایی که تئوری سپر انسانی از مردم غیر نظامی را نخستین بار طرح کرده و این روزها اجرا می کنند. این است بار اخلاقی آنها که تبلیغات جمهوری اسلامی از آنها به عنوان “مقاومت فلسطین” نام می برد.

مقصر سران اسراییل هستند که هنوز پس از شصت سال این را نفهمیده اند که با ارتش مدرن و اینهمه سلاح و قدرت نظامی هیچ غلطی در مقابل مقاومت دست خالی فلسطینی ها نتوانسته اند بکنند، چه نظامی و چه سیاسی.

به اسراییل ایراد می گیرند که چرا به غیرنظامیان حمله کرده است. تاکنون از هیچ یک از این مدعیان منافع فلسطین ندیده ام که به حماس و یا دو سال پیش به حزب الله لبنان ایراد بگیرند که چرا تمام پایگاه های خود، جاهای نظامی و موشک اندازهای خود را در مناطق فشرده مسکونی گذارده اند. کسی به آنها ایراد نمی گیرد که چرا پشت مردم، در کنار مدرسه یا داخل مسجد و بیمارستان پنهان می شوند. ………
گر بخواهم دیدگاه خود را پیرامون بحران خاورمیانه در یک جمله خلاصه کنم، باید بگویم که در این درگیری دیگر سال هاست که مقصر کامل و بی گناه کامل وجود ندارد. هیچ راهی به جز پایان درگیری های مسلحانه و مذاکره وجود ندارد.

شهدا فارغ از قصد و نیتی که شهید شدند نزد مردم ارج و قرب دارند. مرامی به اسم «شهادت طلبی» که به گواه طرفردارانش این روزها نزد همین مردم یافت نمی‌شود. ولی دانشگاه محل تولید اندیشه‌های جدید و به چالش کشیدن دیگر تفکرات است. اندیشه‌ای که به مصادره کردن اعتبار شهدا و محل دفنشان می‌پردازد از قداستی برخوردار می‌شود که به چالش کشیدنش مترادف با توهین به مقدسات محسوب خواهد شد.
کارکردی که لغت «مطلقه» بعد از «ولایت» و لغت «مقدس» بعد از «نظام» یا «هشت سال دفاع» یا «خدمت سربازی» دارد و مخالفین بنظر کسانی هستند که جنگ را تا مرحله «دفاع»ش «مقدس» می‌دانند و اساسا خوستار قداست‌زدائی هستند تا بشود تبادل اندیشه داشت.

با توجه به شعارهایی نظیر “با استفاده از محصولات ِ (شرکتهایی که ارتباط قوی با اسراییل دارند) در هولوکاست غزه سهیم باشیم”، مفهوم ِبسیار این روشن این گفته این است که “بیایید از php استفاده نکنیم”. مساله ی اساسی اما این است که بدلیل تعداد بالای نرم افزارهای تحت وب که برمبنای این زبان برنامه نویسی کار می کنند (مثال) این ایده به معنی استفاده نکردن از WordPress و Drupal و نظایر آنها و تغییر اساسی در وبسایتهایی نظیر فارس نیوز و البته وب سایت رهبر ایران است (منبع). نگاهی به آمار نشان می دهد که در آوریل ۲۰۰۷ تخمین زده می شد که بیش از ۲۰ میلیون وبسایت به کمک php سرپا هستند. این وب سایتها شامل فیس بوک، ویکیپپدیا، یاهو و دیگ می شوند. به این ترتیب، درخواست ِ طرد ِ php چیزی در اندازه ی اسراییلی خواندن و درخواست ِ خداحافظی با intel است، که پیش از این انجام شده بود.

برای دومین هفته پیاپی، مسئولان سازمان تربیت بدنی و فدراسیون فوتبال، عادل فردوسی‌پور و برنامه ۹۰ را به «سوء استفاده از تریبون صدا و سیما برای حمله به مسئولان مملکتی» متهم کردند.
هفته قبل سردار عزیزمحمدی، نایب‌رییس فدراسیون فوتبال و رییس سازمان لیگ عادل فردوسی‌پور در برنامه ۹۰ (عکس: سایت برنامه 90)در برابر انتقادات فردوسی‌پور، او را به «پایمال کردن خون شهدا» و استفاده از تریبون رسانه «ملی» برای زیر سؤال بردن عملکرد مسئولان و سیاه‌نمایی متهم کرد.
این هفته نیز نوبت محمد آخوندی، سخنگوی سازمان تربیت بدنی و عضو هیأت مدیره باشگاه پرسپولیس بود که همین اتهامات و موارد دیگری از این دست را به عادل فردوسی‌پور نسبت دهد و او را به سبب استقلال کاری و پیروی نکردن از خواسته‌های سازمان تربیت بدنی، شماتت کند.

موضوع موشک‌های حماس فقط «سطح رسانه‌ای» داستان است. در ادامه بررسی چند احتمال مختلف: روی کار آوردن الفتح در غزه / کنترل منابع نفتی سواحل غزه / کسب اعتبار برای ارتش اسرائیل / زمان مناسب: انتخابات در اسرائیل، کابینه‌ی جدید در آمریکا /