نیم خط وحید

در واقع کیهان که هر ورق پاره‌ای را می‌جوید تا نشانی از رد و بدل شدن سلامی احتمالی بین یکی از ‏روشنفکران، نویسندگان و یا فعالا سیاسی و اجتماعی ایران را با یکی از وابستگان و یا هواداران دربار پهلوی ‏کشف و آن را به عنوان سند جنایت و خیانت آن فرد افشا کند، چگونه است که همکاری نزدیک آقای مولانا با ‏سناتور مصباح زاده را نادیده گرفته و نه فقط از گذاشتن ستونی دائمی در اختیار وی در روزنامه دریغ نکرده، ‏بلکه جا به جا در تجلیل و تمجید از آقای مولانا چیزی فروگذار نمی‌کند؟

پرسش دوم اما از شخص آقای مولاناست. حال که ایشان برکشیده سناتور مصباح زاده در عالم ارتباطات و ‏روزنامه نگاری‌اند، در چه زمانی چه انقلاب روحی یا فکری در ایشان پدید آمده است، که دوستان سابق خود ‏را یکسره در راه باطل یافته و به همکاری با تندترین طیف حاکم بر جمهوری اسلامی رو آورده‌اند؟

وقتی متنی اینقدر فاشیستی و توهین آمیز در یک نشریه "دانشجویی" چاپ شود خودتان بفهمید که در کوچه و خیابان چه خبر است. در کلانتری‌ها چه خبر است. در کارگاه‌های ساختمانی چه خبر است. در مدرسه چه خبر… آه گفتم مدرسه؟ نه در این یکی خبری نیست، مگر نمی‌دانید بچه‌های افغانی حق تحصیل ندارند. مگر نمی‌دانید حتی اگر قانونی به ایران مهاجرت کرده‌باشند هم ایرانی‌ها عارشان می‌آید بچه‌هایشان کنار بچه‌های افغانی‌ها بنشینند. مگر نمی‌دانید ما از نژاد پاک آریایی و همخون با آلمانی ها هستیم!

روز اول محرم است، به خاطر جنایات اخیر غزه، عزای عمومی اعلام شده و برنامه‌های مختلفی به این مناسبت برگزار می‌شود.
بچه‌های ب‌سیج دانشگاه پارچه‌ی سفیدی که پرچم اسرائیل رویش طراحی شده، را انداخته‌اند کنار در ورودی دانشکده فنی-مهندسی تا بچه‌ها از رویش رد شوند و نمادی باشد برای محکوم کردن حملات اخیر اسرائیل و کشتار مردم غزه. یکی از اساتید، چند نفر از دانشجویان عضو ب‌سیج و چند نفر از مسئولین دانشگاه هم پایین پله‌های ورودی جلوی در تالاری که قرار است در آن تحصن برگزار شود، ایستاده‌اند منتظر جمع شدن دانشجویان
اما نکته‌ی جالب اینجاست که هیچ کس از روی پرچم رد نمی‌شود. مسئولین فکر بهتری به سرشان می‌زند! پرچم را دقیقاً جلوی در ورودی می‌اندازند تا بچه‌ها مجبور باشند از روی پرچم عبور کنند. اما مسئله جالبتر از این حرفهاست. هیچ کس مستقیم از روی پرچم رد نمی‌شود، همه از دو گوشه‌ی در ورودی که خالی است و از روی دو کیسه‌ی شنی که در دو طرف پرچم قرار گرفته، عبور می‌کنند. مسئول ب‌سیج با تعجب می‌گوید: « بابا! به خدا مین نذاشتیم!»

سرانجام با توقف فعالیت آخرین توزیع کننده نوارهای VHS زمان مرگ این فرمت فرارسید.

به گزارش ایسنا، نوارهای VHS که تقریبا همه از آن‌ها خاطره دارند در بازار آمریکا از طریق شرکت Distribution Video Audio of Palm Harbor عرضه می‌شدند اما اکنون این شرکت اعلام کرده آخرین موجودی VHS خود را روانه بازار کرده است.

هنگامی که این فرمت محبوب بود این شرکت درآمد خوبی از آن کسب کرد اما این کسب و کار چند سالی است که عملا از بین رفته است.

مصرف‌کنندگان اکنون از CD و DVD استفاده می‌کنند و حتی DVD اکنون از سوی فرمت بلوری تحت تهدید قرار گرفته و CD نیز ممکن است با فراگیر شدن توزیع دیجیتالی از میان برچیده شود.

پخش مستمر آنلاین تمامی انواع فرمت‌های سخت‌افزاری را تحت تهدید قرار داده و تنها زمان نشان خواهد داد چه فرمتی در سال‌های آینده حاکم خواهد بود.

چند قسمت از ماجراهای روزانه یک کارمند داروخانه:«دو دختر نوجوان وارد میشوند.با لبخندی که بر لب دارند. بتدریج که جلو می آیند لبخند تبدیل به خنده میشود. با صدایی که نمیوانی درست بشنوی چیزی میگویند. میگویی بله؟ چی میخواستید؟ ناگهان داد می زنند که نوار بهداشتی بالدار متوسط .

5- مرد میانسالی وارد می شود . مثل همیشه پشت پیشخوان شلوغ است. چند دقیقه میگذرد چندین نفر می ایند ومی روند . مرد هنوز همانجا ایستاده وبا نگاه به ویترین های داخلی داروخانه خود را مشغول کرده. جرآت به خرج می دهی و از او می پرسی : آقا چه میخواهید؟ به آرامی سرش را از سوراخ نه چندان بزرگ پیشخوان رد می کند وبا نوعی شرم می گوید لطفا یک بسته کاندوم بدهید. …»

دلیل اصلی: زلیخا به تنهایی برای جذب مخاطب برای این مجموعه کافی است.

دلیل فرهنگی: چون مردم به رسانه‌های خارجی اصلا نگاه نمی‌کنند در آن ساعت خاص فقط یوسف می‌بینند.

دلیل تجربی: تجربه ثابت کرده است آمار در صدا و سیما همیشه نجومی است و مخاطب‌ها از همه جای سازمان راضی‌اند.

دلیل هنری: به گفته‌ی کارشناسان ترکیب رنگ‌ها و گریم‌ها در این سریال فوق‌العاده و بازی‌ها همه در سطح هالیوود است.

دلیل تلویزیونی: چون در ساعت پخش یوسف، تلویزیون چیز دیگری ندارد مردم مجبورند یوسف ببینند.

دلیل ورزشی: چون در ساعت پخش یوسف شبکه سه فوتبال زنده ندارد، استقلالی‌ها و پرسپولیسی‌ها مجبورند یوسف ببینند.

دلیل اقتصادی: وقتی برای ساخت یوسف ده‌میلیارد خرج می‌شود، مردم می‌نشینند ببینند این پول‌ها چگونه خرج شده است پس مخاطبش می‌شوند و بعد وسوسه زلیخا نمی‌گذارد از پای تلویزیون بلند شوند…..

خطاب به وزارت امور خارجه اسرائیل:«هرچقدر هم که سیاست های موجود را غلط بپندارم. هرچقدر هم که بر حقارت کشورهای مسلمان مبنی بر ناتوانی در به سرانجام رساندن موضوع باور داشته باشم، فراموش نمی کنم و فراموش نمی کنیم خون جوانان مظلوم غزه را! اگر بر سیاستی غیر از شعار امروزی ایرانیها که حذف اسراییل است پامیفشارم معنایش این نیست که خواست خدا بر ماندگاری این قوم خواهد بود که باور دارم طبق فرموده قران این قوم آرام نخواهند گرفت. اما اگر آرامش می خواهم و از آن می نویسم به معنای لزوم رفتار درست مسلمانان است و اتخاذ سیاستی هوشمندانه.»

یکی از روزنامه های پر تیراژ کشور در اقدامی نادر اقدام به مصاحبه با یکی از خوانندگان لس آنجلسی کرد.

به گزارش خبرنگار تابناک: این مصاحبه که در زمینه ترک اعتیاد و معضلات مربوط به اعتیاد انجام شده بود با شخصی به نام محمود اقبالی مدیر موسسه آینه انجام شده است که با مراجعه به سایت آینده و سایت بهبودی مشخص می شود که مدیر آینه نه محمود اقبالی که همان داریوش اقبالی خواننده لس آنجلسی معروف است. که در این سایت برنامه های سخنرانی وی در دانشگاه ها و مجامع علمی به همراه عکس هایی از وی تبلیغ و معرفی شده است.

وزارت امور خارجه ی اسراییل می تواند با جرح و تعدیل ِ مطالب ِ وبلاگستان از آنها برای تایید نگاهش استفاده کند*. مساله اساسی اما این است که بسیاری از این نوشته ها بیش از آنکه تایید سیاست اسراییل باشند تلاشی برای نگاهی جدید هستند. به عبارت دیگر، بنظر می رسد بیش از جانبداری از یکی از دوطرف ِ دعوا، اسراییل با جمهوری اسلامی، وبلاگستان به نقطه ی “باید دوباره فکر کنیم” رسیده است.

ر گویا از فارس حذف شده اما در کش گوگل هنوز هست. جاهای دیگری هم کپی شده،

اگر پنج شنبه، پنج شنبگی میکرد با ما
هیچ جمعه بی پدر مادری نمیتوانست من را از جمعگیش بترساند.

چند سالی‌ه محرم در ایران(شاید اگه بگم تهران بهتر باشه) تبدیل به نوعی کارناوال شده. سال‌ها از اون موقعی که عزاداری ِ مردم توی تکیه‌ها و حسینیه‌ها به روضه خونی و سینه‌زنی ِ بعدش خلاصه میشد گذشته. حالا ایرانی‌ها ثابت کردن که میشه توی هر موضوع و موقعیتی اصل مدرنیسم رو حفظ کرد. محرم‌های این سال‌ها که «حسین‌پارتی» شاید بهترین لقب براش باشه رو (من) اینطور درک کردم:

بر اساس نتایج پژوهش‌های ژنتیکی اخیر، در آمریکا و نیوزلند، قوانینی که ازدواج بین خویشاوندان درجه دوم (عموزاده، عمه‌زاده، خاله‌زاده یا دایی‌زاده‌ها) را ممنوع کرده، پایه علمی ندارد و به خاطر برداشت‌های غلط از احتمال خطرات ژنتیک برای فرزندان این نوع ازدواج‌هاست.

اگر وبلاگ نویس هستید، می خواهید بدانید که وبلاگتان چقدر خواننده دارد و خوانندگانتان کدام مطالب را بیشتر می پسندند. با اضافه کردن این سه خوراک به گوگل ریدرتان می توانید گزارش روزانه ی بازخورد نوشته هایتان را داشته باشید.

نمایشنامه‌ای به نام «کپنهاگ» در ایران ترجمه و چاپ شده که ماجرایش همان دیدار ظاهراً معروف بور و هایزنبرگ است.
یکل فرین نویسنده نمایشنامه کپنهاگ، روح بور، هایزنبرگ و همسر بور را دور هم نشانده که درباره آن دیدار با هم حرف بزنند. با علم به اتفاقاتی که بعد از آن افتاد (از جمله ساخته شدن بمب اتمی در آمریکا و استفاده از آن در ژاپن).

بحث‌هایی که بینشان پیش می‌آید واقعاً جالب است. درباره انتخاب‌های اخلاقی در مواقع سخت. همکاری کردن یا نکردن با دولت‌ها. خیلی پیچیده و جالب است. خواندن این نمایشنامه کوتاه را شدیداً توصیه می‌کنم.

فیلم سینمایی «جنایت و مکافات» به کارگردانی «آکی کوریسماکی» فردا( یکشنبه 15 دی) ساعت 20:30 در قالب برنامه سینما اقتباس از شبکه چهار پخش می‌شود.

تصور کنید که بیماری سختی به کشور شما حمله کرده است و اگر کاری صورت نگیرد دکترها تخمین می‌زنند که 600 نفر در اثر بیماری خواهند مرد. دو گزینه وجود دارد که با این بیماری مبارزه شود. بر اساس محاسبات و تخمینات درست علمی نتایج زیر در اثر برگزیدن هر یک از آن گزینه‌ها پیش خواهد آمد:

اگر گزینه “الف” انتخاب شود، 200 نفر نجات پیدا خواهند کرد.

اگر گزینه “ب” انتخاب شود با احتمال 33٪ همه‌ی 600 نفر نجات خواهند یافت ولی با احتمال 66٪ هیچکس نجات نخواهد یافت.

شما کدام گزینه را انتخاب خواهید کرد
حال فرض کنید که به جای نتایج فوق به شما می‌گویند که نتایج زیر حاصل انتخاب هریک از گزینه‌های مورد نظر می‌باشد:

اگر گزینه ”الف” انتخاب شود 400 نفر خواهند مرد.

اگر گزینه “ب” انتخاب شود با احتمال 33٪ هیچکس نخواهد مرد و با احتمال 66٪ 600 نفر خواهند مرد.

حال کدام گزینه را انتخاب می‌کنید؟

رابرت فیسک: برای هردو طرف خوب است که در این قضیه اخیر این موضوع را به خاطر داشته باشند. حماس حزب الله نیست. بیت المقدس، بیروت نیست. و سربازان اسرائیلی نمی توانند انتقام شکست سال 2006 خود را با حمله به غزه از حماس بگیرند – و نه حتی خانم لیونی تصور نکند که این حمله به او در انتخابات اسرائیل کمکی خواهد کرد.

در حیاط دانشکده می چرخم، روشنفکرتر ها، سیگار به دست گپ می زنند. ظاهر و پوشش جوان تر ها، مقوله بندی شان را آسان می کند، انگار دیگر طبقه نیست که تفکیک می کند افراد را، رنگ هاست و اشکال و تنگی و گشادی لباس و آرایش مو و صورت. آنها که رنگ دارند و آنها که فاقد رنگ اند. آنها که لاک بر ناخن دارند و آنها که ندارند، آنها که مغایرت دارند و آنها که ندارند. آنها که… دارند و آنان که… ندارند. البته باز انگار دارا هایند و ندارها. به هر حال ظاهر مهم است و حفظ آن.
کسی درس می گوید. از روی جزوه دست نویس اش که برگ هایش زرد و رنگ و رو رفته است و چسب اش ناچسب، آخر «حرف مرد یکی است.» بنابراین نظریه ها هم یکی است. روش های تحقیق هم یکی است. روش های تدریس هم یکی است، مو لای درزشان نمی رود. از راهرویی می گذرم و می شنوم… هم اوست که دارد… بله، استاد است که دارد دیکته می گوید… «نقطه سر خط»، بچه ها به خط ، بچه باید گوش اش تیز باشد و انگشت اش تند، خوب گوش کند خوب هم دیکته بنویسد. دیکته درس مفیدی است که از دوران ابتدایی و دبیرستان به ارث به دانشگاه می رسد. استادمان مغرور است چون داناست و کسی از او داناتر نیست

خالد مشعل رییس دفتر حماس سه سال پیش در ایران: «خالد مشعل در پاسخ به این پرسش که در صورت تعرض احتمالی اسرائیل به ایران چه خواهید کرد، پاسخ داد: برای شما دعا خواهیم کرد، هراس نداشته باشید. ایران قادر است با قوت و قدرتمند از خود دفاع کند. امت اسلامی در رویارویی با دشمنان یک پیکر واحد است. در این هنگام، دبیر انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران که در کنار مشعل نشسته بود، گفت: ما از طرف دانشجویان ایرانی می گوییم اسرائیل هیچ وقت چنین غلطی نمی تواند بکند و اگر چنین غلطی بکند کل اسرائیل را منهدم می کنیم. خالد مشعل با خنده گفت: ولی اگر اسرائیل را منهدم کنید آن را بر سر ما خراب خواهید کرد.»

در عین حال که هر سه را از رفیقان صمیمیش می‌داند ولی شهید ثالث و شاملو را روشنفکر می‌داند نه آنها را

خوشم می آید از ادمهایی که رویشان هم زیاد است. گفتند طرح تحول اقتصادی ارائه می دهیم. ملت پول یارانه های دولتی را بر انرژی نقدی بگیرند، ما هم یارانه را برداریم. می شود یکجور عدالت توزیعی!

گفتند این پول از کجا می آید. گفتند اول از پول نفت. سراشیبی قیمت نفت باعث شد بگویند از مالیات بر انرژی. و نگفتند که این مالیات بر انرژی مگر جایی پرداخت می شود.

پول نفت پایین و پایین تر آمد. حالا قرار شده یارانه را نقدی ندهند. یارانه انرژی را بر دارند و اثرات تورمی را بکاهند. خب خدا خیرتان بدهد. دولتهای قبلی به طور مرتب سالانه همین افزایش را داشتند. تورم هم کنترل شده بود. با یک شیبی که به مردم فشار نیاورد هم بالا می رفت. اینکه یک شبه یارانه بردارید که تورم پیش بینی نشده دارد. بعد چرا اینهمه خرج فرم های بینوایی کردید که ملت باید پر می کردند؟

مام خمینی: شما کی باشید؟
مرد موقرمز: من همون کسی هستم که شما داشتی نفرینش می کردی، هر روز هر روز کلی ‏فقط بخاطر نفرین های شما دارن ما رو عذاب می دن، اومدم خدمتت توضیحات بدم.‏

امام خمینی: ما اصلا شما را نمی شناسیم، چه برسد که نفرین کرده باشیم، شما کی باشین؟
مرد موقرمز: ما شیطان رجیم هستیم( سیگار برگی در می آورد) می شه یه سیگار دود کنیم؟

امام خمینی: خدا لعنتت کنه، ای شیطان رجیم! اینجا آمدی چکار؟ اینجا سیگار ممنوعه…‏
شیطان رجیم: اومدم معامله کنم، یه معامله خوب…. هم به نفع من، هم به نفع شما…( سیگارش ‏را له می کند و می اندازد دور.)‏

پنجاه سال پیش در اول ژانویه ۱۹۵۹ فیدل کاسترو و انقلابیون کوبایی از کوه‌های سی‌یرا مائسترا پایین آمدند و رژیم دیکتاتوری را سرنگون کردند.

کاسترو زمانی که هنوز انقلابی جوانی بود در ۱۹۵۳ گفته بود: «امروز مرا محکوم می‌کنید، اهمیتی ندارد. تاریخ مرا خواهد بخشید». آیا تاریخ چنین قضاوتی

بعضی ها هم که فقط هدف سیاسی دارند از این بحران اینگونه برداشت کرده اند که نظام سرمایه داری مثلا غرب به انتهای کار خود رسیده و ما باید به دنبال نظامی جایگزین باشیم.
من به آن قسمتی از حرفهای سیاسیون و نویسندگان که به دنبال بهره برداری سیاسی از این موضوع بحران در غرب هستند اصلا کاری ندارم. بهره برداری سیاسی است دیگر، و همین است که هست. اما اگر این حرفها به این منجر شود که نظام اقتصادی کم بنیه از نظر تئوریک ایران از نظام بازار آزاد فاصله بیشتری بگیرد آنوقت این حرفها خطرناک است.

جی.دی.سلینجر نویسنده ای نود ساله که می توان نامش را در زمره ی معدود نویسنده های تاثیر گذار تمامی فصول ادبیات جهان دانست با آنکه آثار اندکی دارند. شهرت او از سال 1951 با رمانی جاودانه به نام “ناتور دشت” شروع می شود، شاهکاری که به سرعت به اثری یگانه بدل شد بگونه ای که هر سال دویست و پنجاه هزار نسخه از آن به فروش می‌رسد.

شما می‌توانید بدون هدر دادن پول خود برای عده‌ای که تنها به فکر جیب‌هایشان هستند تا آموزش من و شما، به کمک وب‌سایت BBC Learning English زبان انگلیسی خود را تقویت کنید. خوبی BBC Learning English این است که شما در هر سطحی از زبان انگلیسی قرار گرفته باشید، می‌توانید از تمام امکانات این وب‌سایت استفاده کنید!

قهرمانی تیم فوتبال پرسپولیس در ایران یکی از عجیب‌ترین و در عین حال رویایی ترین مورادی بوده است که برای هواداران یک تیم فوتبال اتفاق افتاده است. ملاک ارزیابی اتفاقات سال 2008 تماشاگران و هواداران تیمها بوده است. دلیل انتخاب قهرمانی پرسپولیس به عنوان اتفاق رویایی این بود که پرسپولیس با توجه به 6 امتیازی که از دست داد ، تا چند هفته قبل از پایان مسابقات شانسی برای قهرمانی نداشت اما توانست در دیدار پایانی مسابقات لیگ برتر فوتبال ایران ، با غلبه بر رقیب اصلی خود قهرمان ایران شود. همچنین گل مدافع این تیم که منجر به قهرمانی قرمزپوشان پایتخت ایران شد ، در دقیقه 96 بازی به ثمر رسید که همین موضوع در برپایی جشن قهرمانی باشکوه آنها تاثیر زیادی داشت.

رساله‌ی صد فرمان – فرمان نود و نهم

جالبه که معمولا کسانی که در مورد دومی خیلی حساسیت دارند در مورد اولی ندارند!

سلام. ما زهرا و مریم 27 و 22 ساله هستیم. ما در یک خانه در اهواز زندگی می کنیم و در واقع هووی هم هستیم.
من زهرا هستم. وقتی 23 سال داشتم ازدواج کردم اما بعد از دو سال همچنان بچه دار نمی شدم. بالاخره با رضایت خودم" شوهرم همسر دیگری اختیار کرد که مریم بود. شاید اوایل کمی برایم سخت بود هر چند که در اینجا معمولا اقایون چند همسر دارند اما ما بعد از مدتی مثل دو خواهر شدیم. حالا بعد از 2 سال مریم یک پسر 1 ساله دارد.امیدوارم با حضورتان به ما دلگرمی دهید. با تشکر (زهرا و مریم)

دو جور غزه داریم؛ یکی آن غزه‌ای که در فلسطین است و همین الان نظامی‌های اسراییلی سرگرم شخم زدنش هستند، یکی هم این غزه‌ای که گاه‌گدار در داخل مرزهای ایران و فی‌المثل در همین میدان فلسطین تهران خلق می‌شود و به بهانه‌اش اعصاب ملت شخم می‌خورد.
مراسمی که در میدان فلسطین به بهانه‌ی (و نه به خاطر) فاجعه‌ی غزه برپا بود،
هیچ‌کس نمی‌اومد. می‌گفته‌ن چرا بیاییم؟"
راست می‌گویند خب؛ چرا بیایند؟ وقتی یک تجمع مطلقاً انسانی برای اعتراض به کشتن انسان‌ها تبدیل می‌شود به لبیک به فلان ندا و تجدید بیعت با فلان آرمان و نمایش ارادت به فلانی، چرا بیایند؟ وقتی اینجا، در داخل این مرزها، در ایران، تمام احساسات و عواطف بشری یک ملت انگار فقط و فقط یک کارکرد دارند و آن هم کوفتن مهر تأیید پای نظام و مشت محکم توی دهن بقیه‌ی دنیاست، چرا بیایند؟
کُشنده نیست؟ همه‌چیز در این سرزمین، مصادره به مطلوب جمهوری اسلامی است؛ اخلاق، وجدان، فطرت. مدام باید مراقب باشی و حساب و کتاب کنی که یک‌وقت شرافتت را خرج نامردها نکنی. کُشنده نیست؟ دوست داری بروی توی خیابان و نفرتت از آدم‌کشی را نشان دنیا بدهی اما …

"ازبر علی حاجوی" که به اشتباه به "ریزعلی خواجوی" معروف شده است وی با بیان اینکه به دلیل محیط و فضای آن دوران یک فانوس و یک اسلحه شکارى با خود همراه داشت، افزود: در مسیر قطار حومه میانه، دو تونل به فاصله ۵۰ متر از همدیگر وجود دارد که به تونل ۱۸ معروف است. زمانى که از کنار این منطقه عبور مى کردم تا به منزل بازگردم متوجه شدم کوه ریزش کرده و میانه این دو تونل را کاملاً مسدود کرده است. به ناگاه یاد دهها مسافر بیگناه و کودک معصوم افتادم که داخل قطار هستند.

دهقان فداکار ادامه داد: به سرعت به طرف ایستگاه دویدم اما قطار حرکت کرده بود. اگر وارد تونل مى شد راننده بدون دید کافى حتماً با سنگهاى انباشته شده بر روى ریل برخورد مى کرد و فاجعه اى بزرگ به بار مى آمد.

ریزعلی با بیان اینکه در آن شب بارانی کتم را درآورده و به زحمت آتش زدم تا به راننده اعلام خطر کنم گفت: راننده قطار بدون توجه به علامت من به سرعت از کنارم رد شد!

ریزعلی اظهار داشت: آخرین چاره را در شلیک دو تیرهوایى توسط اسلحه دولول خود دیدم که اتفاقا چاره ساز شد و قطار با ترمز بلندی متوقف شد.

مناسب برای خوارج (= خارجه نشینان). حسرت می‌خوریم

اما روزی “محاربم ” خواندند ، می پنداشتند به جنگ “خدا”یشان رفته ام و طناب عدالتشان را بافتند تا سحرگاهی به زندگیم خاتمه دهند و از آن روز ناخواسته در انتظار اجرای حکم میباشم. اما امروزکه قرار است زندگی را ازمن بگیرند با “عشق به همنوعانم” تصمیم گرفته ام اعضای بدنم را به بیمارانی که مرگ من میتواند به آنها زندگی ببخشد هدیه کنم و قلبم را با همه ی” عشق ومهری” که در آن است به کودکی هدیه نمایم . فرقی نمیکند که کجا باشد بر ساحل کارون یا دامنه سبلان یا در حاشیه ی کویر شرق و یا کودکی که طلوع خورشید را از زاگرس به نظاره می نشیند ، فقط قلب یاغی و بیقرارم در سینه کودکی بتپد که یاغی تر از من آرزوهای کودکیش را شب ها با ماه وستاره در میان بگذارد و آنها را چون شاهدی بگیرد تا در بزرگسالی به رویاهای کودکی اش خیانت نکند ، قلبم در سینه کسی بتپد که بیقرار کودکانی باشد که شب سر گرسنه بر بالین نهاده اند و یاد “حامد ” دانش آموز شانزده ساله شهر من را در قلبم زنده نگهدارد که نوشت ؛ “کوچکترین آرزویم هم در این زندگی برآورده نمیشود ” وخود را حلق آویزکرد.

روز پنجشنبه چهارم دسامبر 2008، نیروهای پلیس اسراییلی طی یک حمله ی شدید ساکنان تعدادی از شهرکهای یهودی نشین را به زور از خانه هایشان بیرون کردند. این افرد کسانی بودند که در مقابل اخطارهای پیشین دولت اسراییل مببنی بر تخلیه ی خانه هایشان مقاومت می کردند. این اقدام دولت اسراییل بر مبنای حکم دادگاه قضایی عالی این کشور صورت گرفته بود.

لینک دانلود ویدئو: http://bitcast.vimeo.com/vimeo/v/86/91/06/86910640/86910640_31.flv?e=1230748020&h=5c05f35dcd314cb16d0ced4aea59a5fc

حاوی عکسهای بسیار بسیار دلخراش از آدمهای متلاشی شده

ادامه ترجمه را در این نظر بخوانید: http://balatarin.com/permlink/2008/12/30/1487414#c-1497982

در میانه سخنان خوردبین، به شوخی گفت:"ما نفهمیدیم دلیل انتخاب فدراسیون ایران به عنوان بهترین فدراسیون آسیا چه بوده است."

این انتقاد طنز آمیز فردوسی پور با واکنش شدید و عصبانی عزیز محمدی مواجه شد. او ادعا کرد که مجری برنامه نود با استفاده از تریبون رسانه ملی سعی در زیر سوال بردن موفقیت های نظام دارد!

روزنامه کارگزاران در شماره روز گذشته خود به انتشار بخشی از بیانیه وقیحانه طیف غیر قانونی دفتر تحکیم وحدت پرداخت که در آن جنبش مبارز و انقلابی حماس «تروریست» خوانده شده است. در بیانیه این تشکل غیرقانونی بدون ارائه هیچ شاهد و مستندی ادعا شده است رزمندگان حماس خود را در بیمارستان ها و کودکستان ها (؟!) مخفی می کنند و در ادامه جنگ همانقدر مقصرند که اسرائیلی ها مقصر هستند!! این سخنان که برخاسته از عمق خودباختگی نزدیک به وابستگی برخی گروه های چند نفره داخلی محافل صهیونیستی است و از کینه توزی تاریخی آنها نسبت به محور مقاومت – الگو گرفته از ایران – حکایت می کند در حالی بیان شده که اولاً رزمندگان حماس اساساً از مردم نوار غزه قابل تفکیک نیستند و در عین حال حتی یک گزارش هم از اینکه در کودکستان ها پناه گرفته باشند وجود ندارد چرا که به خوبی می دانند و سابقه اسرائیل هم نشان می دهد که غاصبان قدس شریف هرگز به بیمارستان و کودکستان رحم نمی کنند.

دامنه جنگ‌های خونین در نوار غزه به سکندلایف هم رسیده است و کاربران زیادی از شنبه شروع به تظاهرات و اعتراضات شدید به سیاست های اسرائیل کرده‌اند! عکسها را در وبلاگ یک فتحی ببینید

از نماز آقای صانعی بر می گشتم. سوار ماشینی شدم [ صدای حاج آقائی از رادیو پخش در حال سخنرانی پخش می‌شد] :حاج آقا ماجرای خواستگاری عبدالله بن جعفر از حضرت زینب را نقل می کرد. گفت وقتی عبدالله بن جعفر از حضرت زینب نزد امام علی(ع) خواستگاری کرد امام به حضرت زینب گفت که تا الان خیلی ها اومده بودند خواستگاری, ولی چون لایق نبودند من بهت نگفتم. مادرها خصوصا به این قسمتش توجه کنند. هر چی خواستگار میاد برای دخترتون, نرید بهش بگید. ده تا خواستگار میاد ردشون می کنید, نزارید همه رو دخترتون متوجه بشه. همینا باعث بی حیایی میشه…

خوشبختانه ما توی ماشین مادر نداشتیم. حاج آقا بدآموزی داشتند!

به گفته مرکزی به نام "هیات کنفرانس" که شاخص اعتماد مصرف کنندگان را محاسبه می کند، در ماه دسامبر درصد کسانی که گفتند یافتن کار "دشوار" است به 42 افزایش یافت – از 37 درصد در ماه نوامبر – و همزمان درصد کسانی که معتقد بودند شغل "فراوان" است از هشت و هفت دهم درصد به شش و دو دهم درصد کاهش یافت.

نسبت مصرف کنندگانی که پیش بینی کردند درآمد آنها افزایش یابد از 13 و یک دهم درصد در نوامبر به 12 و هفت دهم درصد در دسامبر افت کرد.

و شمار کسانی که معتقد بودند وضعیت کسب و کار "بد" است از 40 و شش دهم درصد در نوامبر به 46 درصد در دسامبر افزایش یافت و درصد کسانی که تصور می کنند وضعیت کسب و کار "خوب" است 2 و چهار دهم درصد افت کرد.

این مطالعه بر اساس یک نمونه برداری با شرکت پنج هزار خانوار آمریکایی انجام شده است.

اسرائیل کشور کوچکیست. با احتساب تمامی اراضی تحت فرمان آن، از مازندران ما هم کوچکتر است. اما در همین سی سال جمهوری‌ای که ما قراراست چند روز دیگر جشن سالگردش را برگزار کنیم اسرائیل خود را به یک قدرت جهانی در تمامی زمینه‌ها تبدیل‌کرده‌است. اما ما چه‌کرده‌ایم؟ فکرش را بکنید که مازندران سی سال پیش از ایران جدا می‌شد و اکنون قدرتی جهانی بود! چقدر رویایی! آیا چنین کشوری در دل دنیای عربِ عقب‌افتاده حسد همسایگان خود را بر نمی‌انگیزد؟ کما اینکه از همان ابتدا برانگیخت و بیش از 40 سال از جنگ اعراب و اسرائیل می‌گذرد.

ما در مساله فلسطین گرچه در کنار مردم فلسطین هستیم اما روبه روی جمهوری اسلامی هستیم. منافع سیاسی جمهوری اسلامی ایجاب می‌کند که آتش در غزه مدام روشن باشد ما باید به این سیاست غلط و ضد انسانی معترض باشیم، چنانکه به سکوت غیرانسانی رهبران عرب معترضیم و چنان‌که به زیاده‌خواهی اسرائیل معترضیم و چنان‌که سیاست‌های صهیونیستی غرب را ناپسند و غیرانسانی می‌دانیم.

لینکی که روز آدم را می‌سازد

- نوشته‌ای از یک اسرائیلی ساکن بیت‌المقدس (اورشلیم)
- مقاله رابرت فیسک در ایندیپندنت
- مقاله‌ای در مجله نقد کتاب لندن (لاندن ریویو آو بوکز)

روزنامه گاردین چاپ لندن به بهانه برملا شدن ساختگی بودن یک کتاب خاطرات دیگر، نگاهی به سوابق رسوایی‌هایی نظیر آن در بازار نشر آمریکا طی سال‌های اخیر دارد.

گاردین می‌نویسد: ضرب‌المثل انگلیسی که می‌گوید «اگر خیلی خوب به نظر برسد احتمالاً واقعیت نیست» باید آویزه گوش ناشرانی شود که شاهد برملا شدن ساختگی بودن یک کتاب خاطرات دیگر هستند. تازه‌ترین مورد از این رسوایی کتابی است به نام «فرشته پای سیم خاردار» که داستان غم‌انگیز نجات یک پسر نوجوان یهودی از اردوگاه‌های مرگ آلمان نازی است. اوپرا وینفری یکی از معروف‌ترین چهره‌های تلویزیون آمریکا این کتاب را «ارزنده‌ترین داستان عاشقانه» توصیف کرده بود.

جمهوری اسلامی: انتشار پیام رئیس جمهور خطاب به ملت ها درباره وقایع غزه برای صاحبنظران تعجب برانگیز است .
در نظام جمهوری اسلامی این قبیل اقدامات مخصوص رهبری است و رئیس جمهور رئیس اجرائی کشور است که باید دستگاه ها را برای عملیاتی شدن خط مشی ترسیم شده توسط رهبری هماهنگ و فعال نماید نه آنکه خود مستقلا پیام بدهد.

شب گذشته، تعدادی از دانشجویان به این باغ حمله و آن را تصرف کردند ولی بعد چه شد؟ هیچ!
آنها مجبور شدند ساعتی بعد آن را دوباره به دست انگلیسی ها بدهند!
به راستی آیا مشکل ما این بود که در آن یک ساعت باغ در دست این چند دانشجو باشد؟
تاسف آور اینجاست که دانشجویان هیجان زده، برای تصرف باغ، نه با ارتش انگلیس که با پلیس ایران درگیر شدند و پس از آسیب رساندن به آنها، وارد این ملک شدند (در یکی از تصاویر، پلیسی لباسش آتش گرفته است)

آیا وقتی این افراد فاتحانه (!) وارد باغ می شدند فکر خروج منفعلانه از آن و بازگشت مسرورانه انگلیسی ها را نمی کردند؟
به نظر می رسد نمایشی این چنین، بیش از آنکه اقداماتی جهت منافع ملی باشد، مانورهایی برای تخلیه هیجانات جوانانی است که فکر می کنند دنیا به سرپنجه اراده آنها می گردد!
کسانی که دیشب باغ قلهک را تصرف کردند، در اقدامی عجیب، به جای آنکه پرچم ایران را در این تکه از خاک ایران برافرازند، پرچم فلسطین را در آنجا به اهتزاز درآوردند.
فراموش نکنیم که ایران کشوری است و فلسطین کشوری دیگر.
مساله باغ قلهک نیز مشکلی است بین ایران و انگلیس و ربطی به هیچ دولت و ملت دیگر ندارد.

بر این اساس در چاپ جدید دفترچه های نکاحیه، دو شرط 13 و 14 به ترتیب با عناوین «‌مهریه به صورت عندالمطالبه می‌باشد‌» و «‌مهریه به صورت عندالاستطاعه می‌باشد‌» جهت امضای یکی از این موارد به انتخاب زوجین درج خواهد شد.

کارتون جالب دیگری از وحید نیک‌گو

این روزها شماری از دانشجویان بسیجی برای انجام عملیات "استشهادی" علیه نیروهای اسرائیلی در نوار ‏غزه مشغول نام نویسی هستند، اما قبل از این اقدام آیا لازم نبود که از خود بپرسند از چه راهی و به چه ‏ترتیبی می‌خواهند خود را به نوار غزه برسانند؟

نوار غزه منطقه‌ای محصور بین اسرائیل و مصر است و به جز از طریق این دو کشور و یا ساحل دریای غزه ‏در مدیترانه نمی‌توان به آن نقطه رسید، ساحلی که کاملا در کنترل و محاصره اسرائیل است.‏

مرده شور آن اندیشمندان وهنر مندان و نویسندگان اروپایی را ببرد که سبک رمانتیسم را باب کردند که سمبلش شد جوانی غمگین که نمی خندد، لاغر و رنگ پریده است با موهای بلند، سرفه می کند و آه می کشد. می گفتند که در آن زمان تمامی جوانهای اروپا این شکلی بودند وهمه قهرمانان داستانها هم که از سل می مردند!
اثرات این سبک مزخرف بدجوری اینجا دیده می شه.حالم بهم میخورد از این جماعت افسرده که ضعف روحشان را با ادبیات و سیاست و وضع اقتصاد جهان و ایران و مشکلاتش به هم گره می زنند و بابت افسردگی شان هم انگار یک چیزی از همه مردم طلبکارن و اگر هم لطف کرده و در جمع ظاهر شوند با تمام نشانه ها می آیند که یعنی شما چطور با این وضع شادی می کنید؟!!
اخه لامصبا اگه هدایت هم افسرده بود عوضش تو همون زندگی فاجعه یه سری شاهکار به زبان فارسی اضافه کرد که می شه تا آخر دنیا باشون افه در کرد
شما چه غلطی می کنید با این چس ناله هاتون ؟

اغلب دستگاه‌هایی که در پایان سال، ظرفیت متهم شدن به کم‌کاری را دارند، در ماه‌های پایانی سال بودجه‌ای خود به ویژه شش ماهه دوم، اقدام به برگزاری همایش‌ها، سمینارها و کنگره‌هایی می‌کنند که هم هزینه‌ کلانی بر دوش این سازمان‌ها می‌گذارد و هم با قالب‌های دهان‌پرکن و پرطمطراق، چنین می‌نمایند که این دستگاه‌ها به شدت در حال فعالیت و صرف درست بودجه در راه‌های معقول و منطقی هستند.

گاهی به نظر می‌رسد که همه تلاش‌های کسانی که همه عمر خود را صرف تحقیق و پیدا کردن راه‌هایی برای درمان و توان‌بخشی بیماران می‌کنند با فشار بر یک دکمه ناقابل بمب با کنترل راه دور بر باد فنا می‌رود که همه آنچه که ما می‌کنیم در میان دود و آتش و خون انسان‌هایی که چون برگ به خاک می‌افتند گم می‌شود، هیچ می‌شود و درد برذره ذره وجود آنها که مانده‌اند سیطره می‌یابد. اما باز وقتی که به تاریخ می‌نگرم راه دیگری جز از آموختن و یادگیری علم برای نجات بشر نمی‌بینم. علم شریف است و دشمن حماقت، جهالت و خرافه. علم به آدمی شهامت می‌بخشد و آزادی.

پدیده “درد” پدیده پیچیده‌ای است که هیچکس به درستی نمی‌تواند آنرا به لحاظ علمی تعریف کند دردها و آلام روحی به وضوح بسیار بستگی به آن دارند که چه در ذهن شخص می‌گذرند و از اینرو با حرف زدن، دیدار دوستی که درد او را بفهمد، میزان درد و رنج روحی می‌تواند کاهش یابد و یا برعکس در شرایطی افزایش یابد. اما نکته جالب توجه ایجاست که دردهای جسمی هم در ارتباط با روحیه و قوای روحی شخص می‌توانند کمتر و یا بیشتر احساس شوند. مثلاً شبیه این جمله را خیلی شنیده و یا تجربه کرده‌ایم که در اثر مثلاً ترس طرف درد پا را به کل فراموش کرد و شروع به دویدن کرد. درد یک احساس است و این احساس در مغز پردازش می‌شود و بوجود می‌آید.

و اما مقاله‌ای که می‌خواهم در باره‌اش بنویسم نکته‌ای را ثابت کرده است که چندان جدید نیست ولی از زاویه جدیدی به مسئله نگاه کرده شده و راه را برای نحوه جدیدی از کنترل دردهای مزمن فیزیکی باز می‌کند.

دشمن ِدشمن من، دوست من است، قاعده‌ای است که بسیاری به آن اعتقاد دارند. من آنرا نه به این صورت کلّی ولی به شکلی محدود می‌پذیرم. کسی که با او نقاط مشترک اندکی داری نمی‌تواند دوست تو باشد ولی اگر با دشمن تو دشمنی بورزد، می‌توانی در جهت پیروزی بر دشمن خود یا در امان ماندن از شرّش، ارتباطی محدود و مهارشده با او داشته باشی؛ امّا آنچه نوشتم معادله‌ای ریاضی نیست که اگر منفی در منفی بشود مثبت، پس مثبت در منفی هم می‌شود منفی!

اگر کسانی به هر دلیل از« جمهوری اسلامی» بدشان می‌آید و بر خلاف آنچه در عنوان نوشتم می‌اندیشند و امروز برای فلسطینیان قدمی برنمی‌دارند و قلمی نمی‌زنند، لابد اگر در گذشته بودیم به نسل‌کشی مسلمانان در بوسنی و آپارتاید هم اعتراض نمی‌کردند، چرا که جمهوری اسلامی در همان زمان از آنان حمایت کرد ولی بسیاری از کشورهای مدّعی آزادی سکوت کرده بودند؛ امّا ایران پای حرف خود ایستاد و تاوانش را هم داد. ایا اینان حاضرند چنین ذلّتی را بپذیرند؟

ویندوز هفت، بدون شک بسیار کمتر از ویستا از منابع سیستمی همچون CPU و RAM استفاده می کند و بخش زیادی از قدرت آنها را در اختیار نرم افزارهای دیگر قرار می دهد.

همانگونه که قبلاً هم وعده داده شده بود، مایکروسافت تمام تلاش خود را بکار گرفته است تا زمانهای پرت سیستم عامل (مانند زمان لود شدن، زمان خاموش شدن، زمان برگشت از Standby و…) را کاهش دهد. بهبود یافتن این زمانها در نسخه بتایی که به تازگی عرضه شده است، به روشنی مشهود می باشد.

شلوغ بازی رسانه‌ای صدا و سیما که برای همه عادی شده، اما ماجرا این‌بار آنقدر شور هست که رسانه‌ی ملی و رسانه‌ی غربی و آدم سنتی و آدم روشنفکر همه دارند یک جهت مشابه را نشان می‌دهند. از طرفی من هی فکر می‌کنم کجای مرگ این سیصد نفر بوده که خونشان را برای ما پر رنگ‌تر از مثلن یکصدنفر کشته‌ی یکی از بمب‌گذاری‌های اخیر در عراق می‌کند؟ آن‌ها عرب، این‌ها هم عرب، آن‌ها زن و بچه، این‌ها هم زن و بچه. آن‌ها بی‌گناه این‌ها هم بی‌گناه. اسرائیل غاصب، قبول، القاعده مگر پسرخاله‌ی ماست،‌ یا جنایت نمی‌کند؟ دنبال توبیخ و یا زیر سوال بردن کسی یا تفکری یا منشی نیستم، اما واقعن ته ذهنم اذیت می‌شود که می‌بینم در ماجرای همین بمب‌گذاری انتحاری آخری در اربیل با صدو یا دویست و اندی کشته، من لااقل صدای یک بلاگر را نشنیدم، یک نفر هم توی خیابان نیامد.

این شبکه فارسی‌زبان که تولید و پخش برنامه‌های سرگرم‌کننده را در دستور کار قرار داده است، مخاطبان ساکن منطقه خاورمیانه را هدف قرار داده است.

دفتر شبکه استار در حوزه آسیا کشور هنگ‌کنگ واقع است و بخش بازاریابی آن مربوط به خرید و فروش برنامه در دوبی مستقر خواهد شد.

شبکه استار از شرکت رسانه‌ای «دوبی مدیا سی‌تی» برای فعالیت‌های خود در منطقه خاورمیانه بهره می‌گیرد.

بخش آسیایی شبکه استار به تازگی 15 شبکه را برای ساکنان منطقه خاورمیانه راه‌اندازی کرده است و راه‌اندازی شبکه فارسی‌زبان نیز در راستای تحقق این سیاست صورت می‌گیرد.

رمزی، معلمی جوان و نویسنده مقطعی Mideast Youth از غزه می گوید:« من حماس نیستم. من فتح نیستم. من فقط نگران مردم هستم. امروز من سالم هستم اما نمی دانم آیا فردا نیز سالم خواهم بود؟! فردا، شاید یکی از نزدیکان من یا یکی از غیرنظامیان فلسطینی که می شناسم آشنا آسیب دیده باشند. من نمی خواهم هیچ کس دیگری آسیب ببیند…… لجاجت حماس و اسرائیل به کشته شدن تعداد بیشتری از غیرنظامیان فلسطینی در غزه منجر خواهد شد. ما شهروندان فلسطینی بازندگان بزرگ در اینجا هستیم، نه اسرائیل یا حماس. اگر حملات ادامه یابد، غیر نظامیان بیشتری زندگیشان را از دست خواهند داد و آنها خواهند مرد برای هیچ! …. من از حماس می خواهم تا از تلف کردن جان انسانها در اینجا دست بردارد. حماس باید تسلیم شدن را برای خاطر انسان هایی که کشته می شوند، به طور جدی ملاحظه کند….

چون تیم وردپرس انگلیسی هر نگارش جدید ِ وردپرس را به‌نام یکی از هنرمندان موسیقی جاز منتشر می‌کند٬ تیم وردپرس فارسی هم تصمیم گرفت برای کمک به گسترش موسیقی اصیل ایرانی و پیشبرد فرهنگ ملی٬ این نگارش وردپرس را مزین شده به‌نام یکی از اساتید موسیقی ایرانی منتشر کند که با رای‌گیری درون ِ تیم٬ اعضا برای این نگارش٬ استاد شهناز را انتخاب کردند.

* لاست یک کالت/سریال است. برای طرفدارانش جنبه کیش و آیین دارد. واجد نوعی جهان‌بینی است. از طرفی ( مثل خود زندگی) یک سوپر ژانر است. اکشن ، متافیزیک ، رمانس ، معما همه در لاست به هم رسیده‌اند. لاست در سایت آی‌ام‌دی‌بی 9 ستاره دارد که جایگاه عجیبی برای یک سریال است. اگر هنوز به این نتیجه نرسیدید که باید ببینیدش، بی‌خیال!

در ضمن اگر کسی بهتان گفته ماجرای یک عده است که توی یک جزیره سقوط می‌کنند ، سر به سرتان گذاشته!

در کنفرانس خبری که روز یکشنبه در مصر برگزار گردید محمود عباس رهبر دولت خودگردان فلسطین، مسئولیت حوادث خشونت بار غزه را به عهده گروه حماس دانست. وی توضیح داد که بارها با رهبران حماس تماس گرفته و از آنها خواسته است تا از نقض آتش بس بپرهیزند و همچنین صراحتاً اعلام داشت که حماس با پایبندی به آتش‌بس می‌توانست از بروز این حوادث جلوگیری نماید

نگاهی به نظریه‌ای جامع در باب «گُم‌شدگان» / بهترین متنی که به لاست پرداخته از آرشیو شهروند امروز

اگر آدرس خوراک وبلاگ مورد نظر در سربرگ قالب آن جاساز شده بود، گودر آن را پیدا کرده و اضافه می‌کند.

دیشب توی فرندفید سوالی رو از حزب‌اللهی‌های فرندفید(یا حالا هر اسمی که روشون میذارید) پرسیدم با این مزمون:«مثلا اگه دقیقا الان برعکس بود ینی اسرائیلی‌ها داشتن توسط فلسطینیا کشته میشدن بازم شما این همه آه و ناله میکردین؟!»؛ که بعدش زیر این فید یه بحث ایجاد شد. تصویر بالا عینا از روی اون فید و کامنت‌هاشه(که میتونید خود فید رو هم اینجا ببینید) خواهش می‌کنم در صورت امکان تصویر بالا رو با دقت مطالعه کنید(برای بزرگ‌شدن روی تصویر کلیک کنید) با اشاره‌ی این نکته که تاکیدها از منه به یه سری نکات اشاره می‌کنم

دبیرکل اتحادیه انجمن های اسلامی دانش آموزان با ابراز نگرانی از آنچه وی « رشد بیرویه وبلاگ نویسی در ایران » نامیده و گفت « آنچه ما را در زمینه وبلاگ نویسی در رده های بالای جهانی قرار می دهد شاید در وهله اول افتخار باشد اما این که محتوای وبلاگ ها چیست نگران کننده است در حالی که در سایر کشورها ۶۵ درصد وبلاگ ها اطلاعات و اخبار علمی است اما در کشور ما چنین نیست.»

شاید این مهمترین «چرا»ی تاریخ معاصر زمینی باشه. جواب این سوال رو خیلی از زمینی‌هائی که همه عمرشون رو روی زمین زندگی کردند نمی‌دونند و خیلی‌های دیگه هم فکر می‌کنند که می‌دونند. برای خیلی‌ها جزء اخبار روزمره دنیا محسوب میشه و خیلی‌های دیگه حتی نمی‌دونند این اتفاقات در کنار کدوم دریا داره میفته و این سرزمین متعلق به کدوم قاره محسوب میشه. فقط می‌دونند مربوط به جایی است به اسم میدل ایست!

گه قراره توجه مردم به غزه و فجایعش جلب بشه، راهش درست کردن رومهای متعدد و پست کردن فیدهای مربوطه، نه کارهای انقلابی.

چقدر دردناک است که فاجعه ای رخ داده و بسیاری نمی توانند حساب فاجعه را از حسابهای سیاسی دولت ایران جدا کنند. تصور نمی کنم در هیچ کشور مسلمانی اینهمه بی تفاوتی دیده شود.

هرچند اسراییل همیشه دشمن این مرز و بوم بوده است. هرچند نمی شود از جنایات او در گذشت. اما زمانی تمام ابهت ایران در خاورمیانه به مبارزه اش با اسراییل و عدم پذیرشش بود. بدون شک امروز ابهت و اقتدار از آن کسانی است که بتوانند با پذیرش برخی خواسته های طرفین صلح را به منطقه به ارمغان آورند.

علتی که اسرائیل برای کشتن این ۲۲۰ نفر در یک روز می‌آورد، این است که دیگر نمی‌تواند شلیک راکت و خمپاره از غزه را تحمل کند. بالاخره انتخابات اسرائیل هم نزدیک است، و ظاهراً سیاست‌مداران اسرائیلی حاضرند برای چند درصد بالا رفتن در نظرسنجی‌ها در یک روز ۲۲۰ نفر را بکشند.

خودتان را بگذارید جای یکی از اهالی غزه که در انتخابات سه سال پیش، که همه دنیا پیش از انتخابات و بعد از آن می‌گفت انتخابات آزاد و سالمی بوده، به حماس رای داده و حماس هم در کل فلسطین ۶۰ درصد رأی آورده و دولت تشکیل داده است و آن وقت کل دنیا این پیروزی را قبول نکرده و گفته این دولت را به رسمیت نمی‌شناسد. چه حالی به شما دست می‌دهد؟ بعد هم بین حماس و فتح درگیری شده و حماس غزه را گرفته و فتح، کرانه باختری را. بعد از مدتی هم اسرائیل، غزه را محاصره کرده و باقی ماجرا. حالا هم که ظرف یک روز ۲۲۰ نفر از همین اهالی غزه را کشته است.
حالا خیلی عجیب است که این آدم اهل غزه دنبال این باشد که از هر راهی که شده انتقام خون یکی از اعضای حانواده‌اش (خواهرش، برادرش، پدرش، همسرش، بچه‌اش) را بگیرد؟

«ساموئل هانتینگتون»، نظریه پرداز صاحبنام سیاسی آمریکا و مولف کتاب «جنگ تمدنها» درگذشت. دانشگاه هاروارد در حالی این خبر را روز شنبه منتشر کرد، که هانتینگتون روز سه شنبه ۲۴ دسامبر درگذشته بود.
وی مولف ۱۷ کتاب در زمینه های سیاسی- نظامی بوده است.
ساموئل هانتینگتون در سال ۱۹۲۷ در نیویورک به دنیا آمد. وی در دانشگاههای «ییل» و «شیکاگو» تا مرحله فوق لیسانس تحصیل کرد. در سن ۲۳ سالگی با دریافت مدرک دکتری از دانشگاه هاروارد، به تدریس در همان دانشگاه پرداخت.
ساموئل هانتینگتون در سال ۲۰۰۷ و پس از ۵۸ سال سابقه کار در دانشگاه هاروارد بازنشسته شده بود.
وی هنگام مرگ ۸۱ سال داشت.

این پست را با هدف سالم سازی فضای بالاترین و اطلاع کاربران آزاداندیش و مدیران محترم سایت بالاترین و تمام خوانندگان داخلی و خارجی آن مینویسم تا عمق فساد این افراد و ظاهرسازی آنان را بیش از پیش بشناسند.

این پست یک افشاگری صرف درون سایتی نیست افشای اندیشه ای است که هیچ نظری غیر از اندیشه ی خویش را بر نمی تابد.اندیشه ای که باعث خروج بسیاری از کاربران نیک اندیش و خوش فکر سایت و دست کشیدن آنان از فعالیت شد.

.اندیشه ای که بالاترین را درمیان وبلاگنویسان مشهور و روزنامه نگاران برجسته منزوی کرده و بسیاری از انان دست از فعالیت در این سایت کشیده یا خواستار عدم طرح مطالبشان در یالاترین شده اند.اندیشه ای که هویتش را در نفی عقاید دیگران و نه اثبات خویش می بیند.

این پست را جهت آشتی نسل قدیم بالاترین که در فضایی سالم سعی بر فعالیت داشتند و قانونمدارانی که بسیاری شان اسیر دام های این گروهها و برخوردهای کثیف آنان شدند می نویسم.

.امیدوارم بالاترین برخوردی شدید و قوی با متخلفینی اینگونه انجام دهد.

لطفا این پست در روم های محتلف اینترنتی ،فرندفید،توییتر و انجمن های وبلاگ نویسی نشر کنید

سیاری از عکسهای آپلود شده در سرویس فلیکر، محافظت شده هستند و امکان مشاهده یا ذخیره آنها وجود ندارد. فلیکر برای حفاظت عسکها، آنها را با یک عکس شفاف می پوشاند که اگر سعی کنید عکس مورد نظر را ذخیره کنید به جای آن همان عکس شفاف با نام spaceball.gif ذخیره می گردد.

مسلما دوستانی که به دانلود فیلم های روز می پردازند بارها و بارها در اسم فیلم مورد نظرشان با کلمه هایی نظیر CAM, R5, DVDRip, DVDSCR, XviD برخورد کرده اید و یا اینکه اگر هم برخورد نکردید با آشنایی با این اصطلاحات پیش از دانلود فیلم مورد نظرتان از کیفیت آن با خبر می شوید.

از قدیم همه هم می‌گفتند که شب قبل از امتحان بیدار نمانید و حتی خوب بخوابید تا مغزتان درست کار کند. تنها نکته تازه‌ای اگر باشد در اینست که حالا یک گروهی پیدا شده که برای این حرف با آزمایش مدارک قابل اثباتی فراهم کرده است به این معنا که شب زنده داری باعث زیاد شدن خطای حافظه می‌شود.

ولی در کمال تعجب چند روز پیش در وبگردی در یکی از نشریه های علمی – پژوهشی میان رشته ای به مقاله ای با عنوانی شبیه به عنوان مقاله مذکور برخوردم که از قضا اسم استاد بزرگوارم به همراه نام یکی دیگر از بزرگان رشته کتابداری (بدون ذکر نام من) در پای این مقاله بود، در صورتی که ایشون حتی یک ویرایش کوچیک هم بر روی این کار انجام نداده بودند و فقط و فقط کمی کلمات عنوان رو جابجا کرده بودند

حسین هدایتی حق دارد عصبانی باشد. در حالی که بر اساس مصوبه هیات دولت پرسپولیس باید تا پایان سال به بخش خصوصی واگذار می شد و هدایتی به عنوان گزینه اصلی از مدت ها قبل هزینه هایی زیادی را متقبل شده بود، اظهارنظر علی آبادی به یکباره همه برنامه ها را به هم ریخت. او به سرعت در مقابل سخنان رئیس سازمان تربیت بدنی واکنش نشان می دهد؛ «به من از ابتدای سال وعده فروش تیم را دادند.»

بحث آنها این بود که می خواهند تیم را بفروشند و قرار شد من به عنوان مشتری ابتدا به هیات مدیره بیایم تا ضوابط قانونی برای مناقصه تیم آماده شود.» هدایتی که حالا تمام هزینه هایش برای پرسپولیس نقش بر آب شده با نارضایتی می گوید؛ «اگر قرار بود فقط یک هوادار باشم، نیازی نبود عضو هیات مدیره باشم. من هم مثل هواداران شماره حساب باشگاه را بلدم و اگر می خواستم کمک کنم از طریق شماره حساب باشگاه کمک می کردم.»

ایشان آماری داده اند که ایران در اول انقلاب دارای نرخ چهل و هفت و نیم درصد بیسواد بوده، و اکنون پنج و شصت و هشت صدم درصد بیسواد داشته است. …. نرخ بیسوادی طبق درگاه ملی آمار حدود ۱۶ درصد است و نه پنج درصد جناب آقای قرائتی.

اما نکات جالبتری هم هست. ایشان که ادعا می کنند که سی سال مدیریت موفق و ماندگار داشته اند، نمی دانند که بیشترین آمار بیسوادی طبق مرکز امار در سال ۵۵ متعلق به افراد با سن بالاتر از ۶۵ سال و محدوده بین ۲۵ تا ۶۵ سال بوده است. اگر در جدول (البته این جدول باسوادها را نشان می دهد) مشاهده شود، بخش اعظمی از این گروه در طول این سی سال در قید حیات نیستند. بنابراین بهترین کمک رسان به امار آقای قرائتی مرگ و میر بوده تا آموزش و فعالیت های بسیار ایشان.

فرندفید چه با حضور من و شما و چه بدون حضور من و شما در جریان است.
متاسفانه بعضی از ما ایرانی‌ها نمی‌دانیم چه می‌خواهیم. فقط می‌دانیم یک چیزهایی می‌خواهیم. می‌دانیم دموکراسی خوب است اما تا اونجایی که ما صلاح بدونیم برای دیگران. اکثر ماها سانسورچی‌های قدری هستیم. خب در سیاست، در فرهنگ، در اجتماع اینگونه‌ایم. آزاد هم نیستیم اما اکنون به یک آزادی مطلقی رسیده‌ایم که تمامی امکانات را برای ما فراهم کرده است. می‌توانیم دوست داشته باشیم. تبادل نظر کنیم. متنفر باشیم. محو کنیم. بلاک کنیم. اما متأسفانه ما حریصیم. همه چیز را می‌خواهیم و در عین حال نمی‌خواهیم.
چرا وقتی می‌توانیم فرندفید را برای خودمان بهینه کنیم، این کار را انجام نمی‌دهیم ولی به زمین و زمان و تمام کاربران و فلسفه‌ی وجودی فرندفید ایراد می‌گیریم؟ این «مدرسه‌ی علوم انسانی» را چرا درک نمی‌کنیم. گزینه‌های لیست‌سازی، لایک، کامنت، هاید، بلاک و … برای چه در نظر گرفته شده‌اند؟

می‌شود با عنوان بالا تا دل‌تان بخواهد «انشا» بنویسید. خیلی‌ها هم می‌توانند از این انشا نمره‌ی ۲۰ بگیرند. اما واقعاً پاسخ دادن به سؤال بالا نه ساده است و نه پاسخ به آن، دو گزینه‌ای است. دقایقی پیش با دوستی گفت‌وگو می‌کردم درباره‌ی این رسانه‌های خارج از کشور و حرف کشیده شده به این‌که این رسانه‌ها و گردانندگان‌شان حتماً منفعت خاص خودشان را هم دارند. اما این‌که رسانه‌های خارج از کشور، منفعت خودشان را دنبال می‌کنند، ما را در کدام موضع ارزشی (یا normative) قرار می‌دهد؟

فرض کنیم من و شما مدافع ارزش‌های انسانی، یا عقاید اسلامی باشیم، از کدام رسانه و در کجای جهان استفاده می‌کنیم؟ فرض کنیم مدافع عدالت، آزادی، عزت و کرامتِ انسان، ارزش‌های اخلاقی و نظام‌های سیاسی غیرمستبد و مردم‌گراتر باشیم، از کدام رسانه استفاده می‌کنیم؟