نیم خط وحید

ممکن است برایتان هم پیش آمده باشد از شما که از بپرسند : کتابهای کدام نویسندگان را دوست دارید ؟

در سالی که گذشت هر بار در جمعی حضور داشتم و این سوال یا سوالهای مشابه مطرح میشد به دقت نام کتابها را میشنیدم . خب بطور طبیعی همه کتابهایی را نام می بردند اما آنچه عجیب بود تکرار نام بعضی از کتاب ها با وجودی که مدتها از انتشار این آثار گذشته بود . اوایل این را به حساب ذائقه مشترک سوال شوندگان میگذاشتم اما کم کم متوجه شدم که بطور عمومی تاکید خاصی روی برخی صاحبان اثر می شود .
.
.
.
خلاصه اینکه چه اشکالی دارد اگر سلایق فرهنگی ، هنری و … و … مطابق آنچه باشد که دوست داریم نه همه دوست داشتنی های دیگران .

تابستان گذشته یک مرد که ظاهراً به بیماری اسکیزوفرنی مبتلا بوده در اتوبوس بین دو شهر در وسط راه جایش را از جلوی اتوبوس به ردیف آخر اتوبوس عوض می‌کند و کنار تیموتی مکلین، جوان 23 ساله‌ای می‌نشیند و به محض اینکه آن جوان به عنوان خوش‌آمد به او می‌گوید که حالت چطور است، مرد با چاقو به او حمله می‌کند و سرش را کاملا می‌برد و تازه بعد از بریدن سر به آنهم اکتفا نمی‌کند و ضرباتی به بدن مقتول وارد می‌سازد و بعد هم سر بریده را بدست می‌گیرد و به راه می‌افتد. صحنه به همین وحشتناکی بوده است.

آنچه در این انتخابات پیش آمده بستن فضای انتخابات توسط دولت فعلی است. وقتی کروبی را حتی به دانشگاه راه نمی هند تا در پشت درهای بسته دانشگاه سخن بگوید، وقتی خاتمی سفرش به شیراز با مشکل برخورد می کند. وقتی تمام نهادها در یک استان بسیج می شوند تا مانع از حضور مردم در سخنرانی خاتمی بشوند. وقتی فرماندار اعتقاد دارد سخنرانی خاتمی انتخاباتی است و نباید جایی سخنرانی کند – آن هم پیش از هرگونه ثبت نامی در انتخابات – و از طرف دیگر شنیده ها حاکی از این است که نیروهای نطامی در شیراز تمامی اتوبوس های شرکت واحد و تمام شرکت های حمل و نقل را از دراختیار دادن اتوبوسهایشان برای جابه جایی علاقمندان سخنرانی خاتمی منع کرده اند. وقتی یک کاندیدا حتی نمی تواند در شهرستان های مختلف صحبت کند و در مرکز استان نیز یکبار سخنرانی شاه چراغش حذف می شود و در حرکتی هماهنگ مانع از حضور مردم اطراف شیراز به سخنرانی می شوند، انتظار داریم منتظر فرصت های برابر باشیم؟

ین‌کارها اسمش گاف نیست، اسمش "روزنامه‌نگاری نکردن" است. چک کردن دو منبع برای هر خبر از اصول دین روزنامه‌نگاری است فلذا تکرار می‌کنم یاایهاالذین آمنوا و اقیمو بالژورنالیسم اوصیکم بالرفرنس!

اگر نام قرار باشد تعریفی از عملکرد و کیفیت داشته باشد، جای تعجب ندارد که باشگاه پیروزی ایران که در فارسی معنی لغوی آن به معنای برتری و موفقیت است، به عنوان یکی از موفق‌ترین باشگاه‌ها در سطح ایران و قاره‌ آسیا شناخته شود.

باشگاه پیروزی که به واسطه نام اصلیش "پرسپولیس" مشهور است، دارای جایگاهی ممتاز و موقعیت اسطوره‌ای در ایران بوده و برای چندین دهه یکی از قدرت‌های برتر ایران و تاثیر گذار آسیا بوده است.

فدراسیون بین‌المللی فوتبال، فیفا، نگاهی به عملکرد این تیم بزرگ در طی 45 ساله گذشته دارد؛

«تا زمانی که شورای نگهبان بر صلاحیت کاندیداها نظارت دارد، در انتخابات شرکت نخواهم کرد.»

از نظر خانم عبادی انتخابات ایران آزاد نیست، زیرا به گفته وی شورای نگهبان مانع جدی در راه اجرای اتنخابات آزاد است. او در پاسخ به این سوال خبرنگار آلمانی که چرا انتخابات ریاست جمهوری را بایکوت می‌کنید گفت:

«مساله بر سر پای بندی به اصول است. این اصول برای من بسیار با اهمیت‌اند. اگر قرار باشد که انسان‌ها در انتخابات شرکت کنند، باید آزادی انتخاب هم داشته باشند. در ایران اما این‌گونه نیست و صلاحیت کاندیداها باید نخست از طرف شورای نگهبان که اعضای آن منتخب مردم هم نیستند، تایید شود. از این رو، تازمانی که شورای انقلاب بر صلاحیت کاندیدها نظارت دارد، در انتخابت شرکت نخواهم کرد.»