نیم خط وحید

فریادشیران در گفت و گو با تابناک در خصوص خبر درج شده تحت عنوان استعفاء در رسانه‏ها که از صبح امروز منتشر شده و به سرعت از سوی رسانه‏ها پوشش داده شد، اظهار داشت: امیدوارم آقای کفاشیان زیر برگه استعفاءنامه نوشته باشند، موافقت شد، چرا که از ایشان می‏خواهم استعفانامه آقای مایلی‏کهن را در اختیار رسانه‏ها قرار دهند و مشخص نماید، وی چه زمانی استعفاء داده است.

وی افزود: بنده برای آنکه دوستان را تشویق به انتشار آنچه مورد موافقت رئیس فدراسیون فوتبال قرار گرفته، به شخصی که این استعفانامه را در معرض دید عموم قرار دهد و متن اصلی آن را منتشر سازد، به شخصه جایزه‏ای ده میلیون تومانی پرداخت می‏کنم. آقایانی که از سرمربیگری مایلی‏کهن رضایت نداشتند و در پی حذفش به هر طریق ممکن برای نشاندن گزینه خود روی نیمکت تیم ملی بودند، چنین برداشتی را القاء کرده‏اند و این بیانیه به هیچ عنوان به مفهوم استعفاء نیست.

میرحسین موسوی بسیار هوشمندانه و آرام صحبت می‌کند و وقتی درباره‌ی شعارهای انتخاباتی‌اش توضیح می‌دهد، وعده‌های ناممکن نمی‌دهد، حتا آن‌جا که درباره‌ی جمع کردن گشت ارشاد توضیح می‌دهد، منطقی و واقع‌بینانه راهکار می‌دهد،‌ صادقانه از موانع سر راه‌اش می‌گوید و ادعا نمی‌کند که می‌خواهد همه‌چیز را خراب کند و از نو بسازد. میرحسین ِ دوراندیش برعکس برخی نامزدها، طوری صحبت نمی‌کرد که احساس کنم همه‌ی این وعده‌ها را تا وقتی می‌دهد که رای جمع کند و بعد یادش برود چه گفته و مردم چه می‌خواسته‌اند.

میرحسینی که من دیدم مرد شعارهای بی‌پایه و اساس نبود. در وقت سوال و جواب، یکی درباره‌ی سخنان میرحسین مبنی بر جمع‌آوری گشت‌های ارشاد پرسید و گفت نیروی انتظامی و فرماندهی و مدیریت اصلی‌اش در اختیار رییس جمهور نیست که بتواند چنین کند. موسوی جوابی داد که مرا خشنود کرد. او حرف از امکان تغییر شیوه‌ی برخورد با مجرمان و قدرت رییس جمهور در پیاده‌سازی این شیوه‌ها با کمک اهرم حمایت مردمی و گفتگوهای سازنده با سایر نهادهای ذیربط زد و این که با چه راه‌کارهای مناسب‌تری می‌توان جلوی معضل‌های اجتماعی را گرفت. این حرف او با شعارهای صد من یه غاز احمدی‌نژاد برای کسب رای با توسل به دروغ و تزویر و ریا زمین تا آسمان تفاوت دارد و مشخص است برای آن راه‌کارهایی در نظر گرفته شده.

به گفته این منابع، در پی تلاش مشایی برای دریافت مجوز اعزام زایران به عتبات، این اقدام سازمان گردشگری به مقامات عالی‌رتبه نظام ارجاع می‌شود که در پی آن، قاطعانه وظیفه اعزام زایران به اعتاب مقدسه، از وظایف سازمان حج و زیارت شمرده می‌شود.

آقای احمدی نژاد چطور می تواند از رفع تبعیض حرف بزند وقتی تمام نظام دولتی که او بر آن ریاست دارد اساسا بر تبعیض بنیان نهاده شده است؟ نه همه کس می تواند وارد دانشگاه شود و نه هیچ زنی می تواند حق برابر طلب کند و نه هر کسی می تواند کاندیدای مجلس شود. اصل عمومی و دینی و حقوق بشری «برائت» سالها ست رسما کنار گذاشته شده است. نشریه و رسانه و کتاب بی سانسور و دستور و کنترل و بگیر و ببند که اصلا غیرممکن است. در ایران هیچ فرصت برابری وجود ندارد. هیچ فرصتی. ارتقا در سیستم دولت و بدنه بزرگ آن منحصر است به افراد خاص و فامیل های خاص و روابط خاص. کسی که در این گروه باشد از همه مواهبی برخوردار است و هر خطایی بکند مصونیت دارد حتی اگر جعل رسوای مدرک باشد و کسی که از ان بیرون باشد هر قدر هم استعداد و صداقت و خلاقیت نشان دهد از آن بیرون می ماند و غیرخودی محسوب می شود. این است آنچه حضرتش «تحلیل درست و واقعی از انسان و بر اساس عدالت و ارزش گذاری به حقوق همه انسانها» می داند؟.

:کاندیدای انتخابات آتی ریاست جمهوری با اشاره به اینکه با خاتمی در یک جبهه مبارزه می کند گفت:قرار بر این بود که اگر آقای خاتمی در عرصه بماند بنده هرگز کاندیدا نشوم

شاید واکنشهای جهانی به این اتفاق تا این حد قابل پیش بینی نبود و بار دیگر اجماع جهانی علیه ایران را تقویت نمود و به واقع اسرائیلی ها خشنود کرد. بان کی مون ، دبیر کل سازمان ملل اظهارت احمدی نژاد را محکوم کرد و نماینده سفیر آمریکا گفته است «به هیچ کلمه دیگری به جز شرم‌آور نمی‌‌توانم فکر کنم».
در حالی که جمهوری چک در اعتراض به اظهارات احمدی نژاد از کنفرانس دوربان کنار کشید، انگلیس سخنرانی احمدی‌نژاد را توهین‌آمیز و فرانسه سخنان احمدی‌نژاد در اجلاس ژنو را «سخنرانی نفرت» خواند

محمد مایلی کهن که پانزده روز پیش حکم سرمربیگری تیم ملی فوتبال را به عنوان جانشین علی دایی دریافت کرد، دقایقی پیش با انتشار بیانیه‌ی جنجالی دیگری (خطاب به خود و پسرش)، از هدایت این تیم فوتبال ایران کناره‏گیری کرد:
ای مردک (مایلی کهن) چگونه به خودت اجازه دادی با الفاظی مانند گنده باقالی، کوتوله و … تقدس شعاری حماسی مانند توپ، تانک، فشفشه و … را از بین ببری.

شعار پرمحتوا و زیبایی که در عین سادگی در مقاطع مختلف کاربرد اساسی داشته؛ نه تنها در روابط با مایلی کهن بلکه دیگران نیز از آن بی‌بهره نمی‌مانند.(داور، بازیکن، مربی و …).

ای خائن(مایلی کهن) آدم بی‌منطق و نادان چرا و با کدام منطقی توی احمق به هنگام مسابقه تیم سایپا با استقلال تهران، هنگامی که شعار می‌دادند توپ، ‌تانک، فشفشه، مایلی کهن و… توی نادان در صندلیت نشستی و دم برنیاوردی. ای مردک چرا با دیگران هم آواز نشدی و آن شعار را تو نیز سر ندادی، چرا گوش پسرت (از معدود دفعاتی بود که در ورزشگاه حاضر می‌شد) را نکشیدی و به او نگفتی که پسرم تو هم این شعار زیبا و بی‌مانند را هم صدا با تماشاچیان فهیم زمزمه کن. توپ، تانک، فشفشه و …

بعضی‌هاش فوق‌العاده‌اند

من این جا سعی می‌کنم انتظار‌هام رو از رییس‌جمهور آینده لیست کنم. طبیعتا این‌ها معیارهایی هم است که من از روی اون کاندیدای مورد علاقه‌ام رو انتخاب می‌کنم. به خاتمی، موسوی و کروبی از ۱ تا ۱۰ برای هر کدوم از این معیارها نمره می‌دم و از آخر با یه فرمول بهترین کاندیدا رو انتخاب می‌کنم:) پاک و پاکیزه.

رییس جمهور آینده‌ی کشور، اگر احمدی‌نژاد نباشد، دو مشکل بزرگ دارد: یکی، بازگرداندن شأن و جایگاه راستین مقام ریاست‌جمهوری به وقتی که رییس جمهور احترامی داشت و نمی‌شد به همین سادگی او را در هر گوشه‌ی جهان به تمسخر و استهزاء گرفت (و بعد هم مثل پهلوان‌پنبه‌ها و دون‌کیشوت‌وار لاف زد که همه کور شدند و کر و ما بودیم که تاج عزت و افتخار بر فرق نُه اختر نهادیم). سطحی شدن زبان و ادبیات ریاست جمهوری، نشانه‌ی نزدیک شدن به مردم و از آن‌ها بودن نیست. می‌توان درست و سنجیده و متین و پخته سخن گفت و اعتنا به شأن و جایگاه خود داشت، اما «صداقت»‌ داشت که «دل بیارامد ز گفتار صواب / آن‌چنان‌که تشنه آرامد به آب». اما نکته‌ی دوم، که بی‌ارتباط به نکته‌ی اول نیست، باز گرداندن شأن و عزت و کرامت انسانی مردم است. گشت ارشاد فقط یک نمونه‌ی دمِ دستی (و بی‌اهمیت‌تر در میان چیزهای دیگر) از نابود شدن کرامتِ انسانی مردم است. ولی مگر مردم کوچه و بازار از آن‌چه که بر سر دانشگاهیان و دانشجویان در فضاهای فرهنگی ما می‌رود با خبر می‌شوند؟ مگر دستگاه قضاوت ما وضع‌اش بهتر است؟ مگر کارمندِ بانک ما بهتر برخورد می‌کند؟ !

هنکس در سال ۹۴ بینندگان را میخکوب کرد! او یکی از به‌ یاد ماندنی‌ترین کاراکترهای سینمای جهان را جان بخشید و در او روح دمید. آنچنان که اگر تنها بهانه‌ی دوباره نبردن اسکارش، گرفتن جایزه در سال گذشته بود یکی از بزرگترین ناداوری‌های اسکار رخ می‌داد. چنین بود که جز این، فیلم ۵ اسکار دیگر را هم درو می‌کند. رابرت زمکیس با طمانینه، تمام حوادث فیلمش را عمق بخشیده و پرداخته‌است.