نیم خط وحید

دو هفته پیش در دانشگاه شریف، حمیدرضا جلایی پور در مناظره با عباس عبدی گفت:

"داستان آقای کروبی داستان بامزه ی آن مردی است که … آن مردی است که … حیف که دخترها در سالن هستند وگرنه برایتان می گفتم که داستان آقای کروبی داستان بامزه ی کدام مرد است!"

چند تا نکته به ذهن من می رسد؛ (نکته‌ها را در خود وبلاگ بخوانید)

امروز مثل یک سری عکاس عاقل رفته بودم استادیوم از بازی پیروزی عکس بگیرم! بازی تموم شده و مردم داشتن شورش می کردن و نیروی انتظامی هم داشت مردم رو با وسایل مختلف میزدن! ما هم مثل همیشه حس عکاسی مون گرفت! برادان به ظاهر محترم نیروی انتظامی دوربین من و با بدترین شکل گرفتن! بعد من رفتم دوربینم رو بگیرم ( در این وسط کلی ماجرا رخ داد) مموریم و ازم گرفتن بعد من رفتم مموریم و ازشون بگیرم اونا هم با یه دوربین نیروی انتظامی ازم فیلم گرفتن و گفتن از این ومتهم یه فیلم بگیر (گردن منو گرفتن و گفتن اسم و فامیلیتو بگو) منم گفتم مجرم که نگرفتین اینجوری برخورد می کنین! اون اقای احمق هم شاکی شد ما رو زد! بعد مارو برد تو اتاق نیروی انتظامی ! اون جا به هر نحوی به من کتک و . . . همش آب مدنی باز می کرد یه ذره ازش می خورد بعد پرت می کرد تو صورتم!

آخر سر مموریمو نداد! ازم هم تهد گرفتن که هر عکسی منتشر بشه به گردن منه!
کاشکی مملکتمون قانون درست و حسابی داشت می تونستم یه کاری بکنم!
الان صورتم کبود شده!

چپول های اینطرف ِ آبی. این حظ ِ بزرگ را از دست ندهید که پای بحث ِ کامنتی یک نفر خارج نشین ِ طرفدار ِ احمدی نژاد و یک نفر داخل نشین ِ متنفر از احمدی نژاد بنشینید. آقا یا خانم اینطرف ِ آبی بخش عمده ی زندگیش را اینطرف گذرانده است و فارسی زبان دومش است، گاهی بدش نمی آید این موضوع را صریح هم بگوید، کارت اعتباریش در جیبش است و اساسا پول دغدغه اش نیست، بار ِ آخری که ایران بوده است هم رفته است ویلای عموجان در آمل. اینکه کسی خارج از ایران زندگی می کند یا داخل ایران در حق او برای مشارکت در بحث ِ سیاسی درمورد احمدی نژاد اخلالی ایجاد نمی کند. هر شهروند ایرانی هم حق رای دارد. همه ی اینها درست، اما یک نکته را یادمان نرود، پای صحبت ِ بچه های داخل که می شنویم، بیشتر گوش ِ شنیدن داشته باشیم تا دهان ِ حرف زدن. ناسلامتی آنها آنجا هستند و ما اینجا. می گذرم از رفقای عزیزی که بحث ِ احمدی نژادی کردن هم بخشی از عیش روزانه شان است.