نیم خط وحید

مطلبی مفید با مثالهای ملموس در مورد حریم خصوصی: «عجیب ترین قسمت ولی آن قسمتی بود که احمدی نژاد پرونده خانم موسوی ( با عکس) را در دست گرفته بود و آن را به موسوی و مردم نشان می داد. این اقدام احمدی نژاد سوالات زیادی را برمی انگیزد. از جمله اینکه: مرز حریم خصوصی مردم در ایران کجاست؟ آیا یک رئیس جمهور یا شخصی دیگر می تواند برای مقاصد سیاسی به پرونده اشخاص در استخدام دولت دسترسی داشته باشد یا نه؟ آیا یک شخص (مخصوصا فرد دولتی) می تواند بدون محکومیت افراد در دادگاه آنها را متهم به مثلا فساد کند یا نه؟ حقوق افرادی که به حریم خصوصی آنها بدین گونه تعرض شده است چیست؟ آیا دسترسی به پرونده کسانی که در استخدام دولتند باید عمومی باشد؟…
برای اینکه مسئله روشن تر شود چند نمونه از مسائل مربوط به حریم خصوصی در امریکا را مثال می زنم.»

فرض کنید طرف‌داران یک نامزدی دست به تخلفی از جنس تبلیغ در داخل حوزه بکنند. دو حالت داریم. یا این تخلف اثر خیلی بزرگی روی رای صندوق دارد که در این حالت صندوق باطل می‌شود و یا این‌که اثر جزیی دارد که ممکن است منجر به ابطال نشود. حال سناریوی زیر را در نظر بگیرید: طرف‌داران نامزد الف می‌دانند که در صندوق منطقه ایکس نامزد آن‌ها رای بسیار کم و نامزد رقیب رای خیلی زیادی دارد. آن‌ها به آن حوزه رفته و شروع به تخلف می‌کنند. به دو حالت قبل برگردیم. یا تخلف آن‌ها سنگین بوده و صندوق باطل می‌شود. یا نبوده و فقط مقداری به رای نامزد آن‌ها اضافه شده است. در حالتی که صندوق ابطال شود رای نامزد الف می‌سوزد ولی رای نامزد رقیب که در آن صندوق بسیار بالا بوده هم می‌سوزد. در هر صورت نامزد الف از این استراتژی سود می‌برد و فاصله‌اش را با رقیب کم می‌کند.

این نامه ی وارده را جناب Nightmare فرستاده است. بعید است اهل شبکه های اجتماعی باشید و با این نام آشنا نباشید. حضور دو کاندیدای نسبتا اصلاح طلب و معتقد به حقوق انسان در انتخابات اخیر به ما فرصت داد تا لذت گفتگو از نوعی دیگر را تجربه کنیم. این بار حریف بیگانه نبود. هردو به ارزشهای کمابیش یکسانی معتقد بودیم و با زبان مشترکی سخن می گفتیم.حالا فرصت داشتیم یاد بگیریم چگونه حریف را با محک اعتقاداتمان بیازماییم. وسواس به خرج دادیم، گذشته شان را زیر و رو کردیم. ما به سیاستمداران یاد دادیم که حتی محبوبترین شما هم نمی تواند خواست خود را به ما تحمیل کند. گریزان ترینشان را به دنیای مجازی آوردیم و وادار نمودیم تا به سوالات ما پاسخ دهند. به آنها یاد دادیم که رای مان را بی قید و شرط در اختیارشان نخواهیم گذاشت. مقهور نامشان نشدیم و تازیانه وار نقدشان نمودیم. نتیجه هر چه باشد و هر کدام پیروز شوند یا حتی اگر پیروز هم نشوند، ما پیروز این انتخابات هستیم. ما یاد گرفتیم با هم برسر آرمانهای مشترک گفتگو کنیم، به سیاستمداران استبداد زده و مغرور آموختیم که رای ما ارزان نیست. فرصت مبارکی است، قدرش را بدانیم

ن دلم می خواست اقای موسوی انقدر بیش از حد نجیب نبود و از معجزه هزاره سوم می پرسید اگر همه سران مملکت فاسدند پس حضرتعالی و آن دستگاه عریض و طویل اطلاعات تان که چوب توی آستین هر مخالفی اعم از دانشجو و روشن فکر کرده چرا سراغ این مفسدین اقتصادی نرفته اید؟کاش میرحسین به ایشان یاداوری می کرد ناطق نوری و هاشمی رفسنجانی منصوبین رهبر جمهوری اسلامی در مجمع تشخیص مصلحت نظامند.آیا آقای خامنه ای یک مشت غارتگر بیت المال را به عنوان رییس و اعضای مجمع تشخیص مصلحت نظام منصوب کرده است؟ناطق نوری رییس بازرسی دفتر رهبری است.آیا آقای خامنه ای یک مفسد مالی را به عنوان رییس بازرسی دفتر خود منسوب کرده است؟باند حامی آقای احمدی نژاد و خود ایشان چنان مشتاق حفظ قدرتند که حرمت رهبر جمهوری اسلامی را نیز نگاه نمی دارند.این حرف ها بوی خون می دهد.آیا برنامه ای برای کودتا در کشور وجود دارد؟

اگر فیلمنامه نویس بودید، شما این صحنه و این دیالوگ را در فیلمتان، به چه نوع شخصیتی می دادید؟ به نظر شما این آدم بارها قبلا با این ادبیات جای دیگری حرف نزده که حالا یکهو از دستش در می رود و خودش می شود؟این ادبیات عجیبی برای یک رئیس جمهور نیست؟