نیم خط وحید

عطش شدید احمدی‌نژاد به برقراری رابطه با آمریکا- که همیشه جزو تک‌رویهای او محسوب می‌شد- حالا با چراغ سبز کیهان همراه شده است. کیهان بسیاری از اوقات کاری کرده و حرفی زده که بعدها به واقعیّت پیوسته و این روزنامه به نوعی طلایه‌دار اعلام برخی نقشه‌های اتاق فکر حکومت ولایی است. جا دارد که با احتساب اتّفاقات اخیر نگاهی دوباره به این موضوع بیندازیم.

یک روزشمار یا همان مرور وقایع به ترتیب تاریخی (کرونولوژی).

به واقع اگر بعد از سی سال قرار است کار به مذاکره و ارتباط بکشد، آیا ایران باید در چنین شرایطی باشد؟ آیا ضعیف ترین دولت ها باید این مذاکره را پیش ببرند. دولت ضعیف را می توان از مخالفان قوی اش شناخت. آقای احمدی نژاد نباید برای پای مذاکره نشستن به آرای خودش! استناد کند، باید ببیند میزان مخالفت مخالفانش با او چه میزان است. در عرصه دیپلماتیک دولت را با مخالفانش می شناسند. با صداهایی که بر علیه او شنیده می شود. این روزها توشه احمدی نژاد از این لحاظ بسیار پرمایه است. لذا داشته هایش در مقابل دیگران اندک خواهد شد.

مطلبی مدعی روانشناسی شخصیت سید علی خامنه ای

گزارشی درباره شایعات اخیر در مورد محل اقامت احمدی نژاد در نیویورک

مهدی یحیی‌نژاد در مصاحبه با رادیو زمانه / از من بدتر همون یک دونه عکس رو هم داره

گوگل ایمیلی بهم زد و ازم خواست که آدرسم را بدهم، ما هم آدرسمان را دادیم و بعد 2 هفته یک کادوی کوچیک از طرف گوگل آمد در خانه‌امان. این کادو را به دلیل گندی که زده بودند و برای این که از دستشان شاکی نباشی فرستادند در خانه. این هم عکسشه.

راهپیمایی روز قدس در ایران (۱۳۸۸)

سخنگوی جامعه اسلامی وینی‌پگ گفته که اینجا کشوری آزاد است و اگر مردم می‌خواند به صحبت‌های رشدی گوش دهند، این حق را دارند.

در سال 1989 وقتی کتابفروشی معروف شهر، مک نالی رابیسنون کتاب آیات شیطانی رشدی را برای فروش عرضه کرد، شعبه خیابان گرنت این کتابفروشی مورد حمله افراد ناشناس قرار گرفت، شیشه آن خرد شد و پارچه آغشته به بنزین به کف کتابفروشی انداخته شد. البته با وجود این تهدیدات کتاب از روی پیشخوان این کتابفروشی جمع نشد.

از تو
سیاست ِ هویچ و چماق
از من
دیپلماسی ِ بوسه

برمی‌اندازم‌ات خیلی نرم
به‌زودی

همه اش از بازی با کبریت شروع شد.

در زمان مرحوم آیت الله سید حسن مدرس مسئله حضور زن در انتخابات یکبار در مجلس مطرح شده بود اما با مخالفت مدرس روبرو شد. از نظر مدرس این کار مخالفت با صریح قرآن بود. استناد مدرس به آیه «الرجال قوامون علی النساء» بود. وی معتقد بود «آنها تحت قیمومت اند. ابدا حق انتخاب نخواهند داشت. دیگران باید حفظ حقوق زن ها را بکنند که خداوند هم در قرآن می فرماید در تحت قیمومت اند و حق انتخاب نخواهند داشت، هم دینی و هم دنیوی.»(مدرس در پنج دوره تفنینیه/ محمد ترکمان/ج1/ ص 24)

امام ابتدا معتقد بود : «روحانیت ملاحظه مى‏کند که دولت مذهب رسمى کشور را ملعبه خود قرار داده، و در کنفرانسها اجازه مى‏دهد که گفته شود قدمهایى براى تساوى حقوق زن و مرد برداشته شده. در صورتى که هرکس به تساوى حقوق زن در ارث و طلاق و مثل اینها، که جزء احکام ضرورى اسلام است، معتقد باشد و لغو نماید، اسلام تکلیفش را تعیین کرده است‏»(صحیفه نور/ج1/149)

وی با تغییر جهتی کاملا آشکار در سال 57 در در مصاحبه ای با نشریه لوسین ژرژ فرانسه اینگونه گفت: «در خصوص زنان، اسلام هیچ گاه مخالف آزادى آنان نبوده است، .. زن مساوى مرد است…

راز اصلی موفقیت شعبده بازان در انحراف توجه مخاطب نهفته است. شعبده باز همواره سعی می کند توجه تماشاگر را از اتفاق اصلی که رمز و راز تردستی را برملا می کند به جای دیگری معطوف کند. نحوه استدلال سیاستمداران عوامفریب هم شباهت زیادی به روش شعبده بازان دارد. اینان برای قانع کردن مخاطب ابتدا ذهن او را از موضوع اصلی منحرف نموده سپس با عملیاتی که بی شباهت به تردستی نیست نتیجه گیری نهایی خود را، که پس از این عملیات قابل قبول به نظر می رسد، پیش چشم مخاطب می گیرند.

لینک‌دهی و به اشتراک‌گذاری در اینترنت باعث می‌شود گزاره‌های غیر قطعی آنقدر شنیده و دیده شوند که قطعی به نظر آیند. کمبود عینیت باعث می‌شود فضای خالی با ذهنیت پر شود. بسیاری از نوشته‌ها و تحلیل‌هایی که این روزها در اینترنت می‌خوانم به شدت ذهنی است. برای من خیلی این حس پیش آمده که با خواندن وبلاگی یا ایمیلی از خودم سوال کنم چرا اینها که نویسنده گفته را من در جامعه نمی‌بینم. سوگیری در مشاهده می‌تواند مفروضات تحلیل سیاسی را غیرواقعی کند. به نظرم همه ما باید تلاش کنیم اول جامعه خودمات را خوب ببینیم بعد برایش نسخه بپیچیم.