نیم خط وحید

آیا کسی از نزدیکان و همراهان آقای احمدی نژاد هست که بداند رسانه هایی که دربه در به دنبال جواب های احمدی نژاد و چادر های قذافی می گردند، به دنبال کشف «کدام حقیقت» اند؟ آیا کسی هست که به آنها بگوید گمشده ی این رسانه ها چیست؟ آیا یکی از آنها نمی تواند لحظه ای به کمپ جناب سرهنگ قذافی برود و حقیقت گم شده ای را که خبرنگاران اطراف چادرها به دنبال آن می گردند، ببیند و آن را هم به صاحب دولت خود برساند تا کمتر خود را گم کند؟
عقلای مملکت کجا ی کار نشسته اند؟ آنها این «اشتهای وافر رسانه های خارجی» را چگونه می ببیند؟ مدیریت جهان؟ الگوی جدید اقتصادی ؟ دیپلماسی عمومی ؟ شجاعت و صراحت ؟

فردی که دست فرح را می بوسد نامش نخعی است. آن دو روحانی سمت چپ عکس، برادران بوکا هستند که گفته می شود در لاهیجان شناخته شده هستند.

مجموعه ای از فعالان جنبش زنان ایران که این موضوع براشون به اندازه کافی مهمه، یک بروشور درست کرده‌اند (دریافت به شکل پی.دی.اف.). این بروشور توضیح می‌ده که در چه مواردی مرد اجازه پیدا کرده زن دوم بگیره (از جمله سوءمعاشرت زن، تمکین نکردن زن، یکسال حکم زندان زن و …) و بعد می‌گه که به عنوان یک شهروند ایرانی، از شما نمایندگان مجلس می‌خواهم که این ماده را به تصویب نرسانده و کاری کنید که خانواده ایرانی در صلح و آرامش و فرزندان آن زیر سقفی به دور از کینه و دشمنی زندگی کنند..

کارگزار می بیند که آمار طلاق از متوسط چهار ازدواج یک طلاق هم در حال بیشتر شدن است. بنابراین نفعش در تابوزدایی از طلاق نیست. هرچقدر هم که گفته شود برای حل این مشکل نباید روند گرفتن طلاق را سخت تر نمود که باید در مراحل پیش از ازدواج آگاهی و شناخت را اضافه کرد. اما اساسا کارگزار فرهنگ کار سهل و ممتنع را بیشتر ترجیح می دهد. چنین می شود که بر فرهنگ نادرست مذموم بودن طلاق، آن هم نه برای مرد که برای زنان تاکید هم می کند. آنوقت تحصیلات، شرایط جدید اجتماعی و مسائل دیگر وقتی باعث بالا رفتن طلاق و آمار زنان مطلقه شد، عزای مشکل جدید ِ اجتماعی اش را می گیرد.

آیا جنابعالی به همین مقدار که سالی دوبار اجلاس‌هایی تشکیل داده و چند نطق قبل از دستور که عمدتا ثناخوانی و توجیهی و زیارتی از مرقد و دیداری از موضع عرض اخلاص با رهبری و صدور قطعنامه‌ای کلیشه‌ای و صرف هزینه‌های مالی و معنوی و تبلیغاتی و زمانی از بیت‌المال هستید؟!

بعضی باورهای عجیب و غیرعادی چنان توسط حکومت ترویج شده که وقتی آدمی از زبان اقشار تحصیل کرده می شنود شاخ در می آورد. مثلا خیلی آدم های موجه و معقول می گویند “این تحریم ها را فرصتی برای توسعه صنعت می کنیم. وقتی از خارج قطع امید شود مجبور می شویم خودمان راه هایی را بیابیم !” این حرف آنقدر غلط و رایج است که آدمی نمی داند چطور آن را رد کند. مثل این می ماند که کسی بگوید خوب کنکور قبول نشدم اشکال ندارد که دانشگاه نمی روم و از مزیت استاد بی بهره ام اما در عوض آنقدر به خودم فشار می آورم و با کتاب و جزوه خودم درس می خوانم تا نه تنها متکی به استاد بار نیایم بلکه مثل آقای ملکیان فرد خودخوانده ای شوم!

نکته واضح است: «مجتمع‌های پتروشیمی» و نه «پالایشگاه‌ها» در حال تولید بنزین اند، طرحی که از نیمه دوم سال گذشته برای آمادگی در مقابل تحریم احتمالی بنزین پیش گرفته شد.‏

آیت الله بهجت از پیامدهای سخنان شیخ فضل الله نوری نیز چنین می گوید: «پس از شهادت شیخ فضل الله نوری، میرزای نائینی ورقه ای به امضای شیخ فضل الله پیش آخوند خراسانی می خواند که در آن نوشته شده بود: “بر کسانی که داخل مشروطه شده اند باید احکام مرتد فطری را جاری کرد.” آخوند پس از شنیدن این مطلب می گوید: “من وقتی خبر کشته شدن شیخ فضل الله را شنیدم متأثر شدم، ولی اکنون از تأثرم متأثرم!»

در ایران حداقل حقوق ماهانه کارگران ، اندکی بیش از 300 هزار تومان است که فقط برابر با 20 کیلو گوشت گوسفند است ، (‌هستند کسان بسیاری که از این رقم هم کمتر می گیرند ) در حالی که دستمزد یک کارگر در آنجا حدوداً با قیمت 200 کیلو گوشت در کشورشان برابری می کند ، یعنی 10 برابر اختلاف . شاید گفته شود که قیمت گوشت به تنهایی نمی تواند مبنای قضاوت باشد ولی مقایسه قیمت سه نیاز اولیه یعنی مسکن ، خوراک وپوشاک تقریباً ما را به همان نتیجه رهنمون می کند .حال این سوال پیش می آید که چرا شاهد این اتفاق هستیم ؟

تناقضات رفتاری حاکمیت چنان بالاست که درست هفته‌ای قبل از آزادی سارا شورد پرچم‌های آمریکا در سراسر ایران توسط تظاهرکنندگان روز قدس به آتش کشیده می‌شود و یک هفته بعد هیات بدرقه با تبعه آمریکایی آزاد شده "بای بای"‌ می‌کنند و قرار آزادی برای کوهنورد آمریکایی متهم به جاسوسی از قرار آزادی فعالان حقوق بشر در کشورمان نه مساوی بلکه مهمتر و فوری تر است. در کشوری که اگر متهم امکان پرداخت وثیقه را نداشته باشد باید در زندان بماند و هیچ "ضمانتی" هم جوابگو نباشد اما وقتی یک تبعه آمریکایی، نه خانواده و نه دولتش حاضر به پرداخت مبلغ تعیین شده نیستند با هواپیمای خصوصی بدرقه می‌شود.